NGC 6087


Współrzędne: 16h18m50,0s; -57°56′00″

NGC 6087 w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

NGC 6087 (również OCL 948 lub ESO 137-SC15) – duża, rozproszona gromada otwarta licząca około 40 gwiazd[2], znajdująca się w gwiazdozbiorze Węgielnicy. Odkrył ją James Dunlop 8 maja 1826 roku[3]. Jest położona w odległości około 2,9 tys. lat świetlnych od Słońca[1].

Można ją obserwować przez lornetkę; widać wówczas warkocze gwiazd rozpostarte niczym nogi pająka. W centrum znajduje się najjaśniejsza gwiazda – cefeida S Normae (S Nor), której jasność obserwowana zmienia się w czasie 9,8 dnia[2].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Wilton Dias et al.: Catalog of Optically Visible Open Clusters and Candidates. Departamento de Astronomia, 2014-05-24. [dostęp 2014-12-08].
  2. a b Ian Ridpath: Gwiazdy i planety. Przewodnik Collinsa. Warszawa: MULTICO Oficyna Wydawnicza, 2010, s. 190. ISBN 978-83-7073-928-7.
  3. Courtney Seligman: NGC 6087 (ang.). W: Celestial Atlas [on-line]. [dostęp 2014-12-08].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "NGC 6087" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy