NHL (2011/2012)


NHL (2011/2012) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Sezon NHL 2011/2012 – 94. sezon gry National Hockey League, a 95. jej działalności. Pierwsze mecze sezonu odbyły się 6 października 2011 roku. W tym dniu odbyło się trzy spotkania, w tym konfrontacja drużyn: Philadelphia Flyers oraz obrońcą tytułu mistrzowskiego Boston Bruins[1]. Po raz piąty sezon rozpoczął się meczami w Europie. Rozegrane zostały one w dniach 7-8 października w trzech miastach: Helsinkach, Sztokholmie oraz w Berlinie w ramach NHL Premiere[2]. 29 stycznia 2012 roku w Ottawie w hali Scotiabank Place rozegrany został NHL All-Star Game[3]. Sezon zasadniczy zakończył się 7 kwietnia 2012 roku. Cztery dni później rozegrany został pierwszy mecz playoff. Ostatni mecz finałowy Pucharu Stanleya rozegrano 11 czerwca.

Po zakończeniu poprzedniego sezonu klub Atlanta Thrashers zmienił siedzibę na Winnipeg[4] i postanowiono, że od tego sezonu będzie występował pod nazwą Winnipeg Jets[5]. Jest to pierwsze przeniesienie zespołu NHL od sezonu 1997/1998 kiedy to drużyna Hartford Whalers przeniosła się do Raleigh zmieniając nazwę na Carolina Hurricanes. NHL po tej zmianie nie przeprowadziła reorganizacji ligi przez co Jets zajęli miejsce Thrashers w dywizji południowo-wschodniej.

Spis treści

Wydarzenia przedsezonowe | edytuj kod

NHL Entry Draft 2011 | edytuj kod

 Osobny artykuł: NHL Entry Draft 2011.

W dniach 24-25 czerwca 2011 roku w stolicy stanu MinnesotaSaint Paul w hali Xcel Energy Center[6] odbył się czterdziesty dziewiąty w historii draft, w którym drużyny NHL mogą wybrać zawodników, którzy urodzili się pomiędzy 1 stycznia 1991 a 14 września 1993 roku[7]. Z numerem pierwszym wybranym został Kanadyjczyk Ryan Nugent-Hopkins, pochodzący z klubu Red Deer Rebels, środkowy ten został wybrany przez drużynę Edmonton Oilers. Łącznie zostało wybranych 211 graczy z 11 państw: 82 z Kanady, 60 ze Stanów Zjednoczonych, Szwecji, Czech, Finlandii, Rosji, Słowacji, Niemiec, Norwegii, Szwajcarii, Danii.

W pierwszej trójce draftu znaleźli się również: szwedzki prawoskrzydłowy - Gabriel Landeskog, który przeszedł do Colorado Avalanche. Trzecim zawodnikiem draftu był Kanadyjczyk, środkowy - Jonathan Huberdeau, który przeszedł do Florida Panthers.

Mecze towarzyskie w Europie | edytuj kod

Cztery drużyny NHL rozegrały przed rozpoczęciem sezonu mecze w Europie z miejscowymi drużynami w ramach NHL Premiere Challenge. Cztery mecze, w czterech różnych państwach zagrała drużyna New York Rangers i wygrała 3 z nich, ulegając tylko szwajcarskiej drużynie EV Zug. Pozostałe trzy drużyny, Anaheim Ducks, Los Angeles Kings i Buffalo Sabres, zagrały po jednym meczu i wszystkie zwyciężyły[8].

Sezon zasadniczy | edytuj kod

Każda z 30 drużyn rozegra w sumie 82 meczów sezonu zasadniczego - 24 meczów z drużynami z tej samej dywizji, 40 meczów z drużynami z pozostałych dywizji tej samej konferencji oraz 18 meczów z drużynami opozycyjnej konferencji[9].

NHL Premiere | edytuj kod

Cztery drużyny, które rozgrywały mecze towarzyskie w Europie, zagrały ze sobą 7 i 8 października w ramach NHL Premiere. Drużyny zmierzyły się w Szwecji, Finlandii oraz po raz pierwszy w Niemczech. Pierwszego dnia Anaheim podjęło Buffalo w Hartwall Arena w Helsinkach, a NY Rangers Los Angeles w Ericsson Globe w Sztokholmie. Następnego dnia mecze rozegrały NY Rangers z Anaheim w Sztokholmie oraz Buffalo z Los Angeles w O2 World w Berlinie[8].

NHL Winter Classic | edytuj kod

2 stycznia 2012 roku odbyła się piąta edycja NHL Winter Classic. Mecz rozegrany został na stadionie Citizens Bank Park w Filadelfii. Gospodarze - Philadelphia Flyers podejmowali New York Rangers. Po raz pierwszy NHL Winter Classic odbyło się 2 stycznia, a nie jak to miało miejsce w poprzednich latach pierwszego. Dla drużyny z Filadelfii był to drugi taki mecz. Pierwszy zagrali w 2010 roku na Fenway Park w Bostonie przeciwko Boston Bruins i przegrali 2:1[10]. W tej edycji również Flyers przegrali jedną bramką, ulegając drużynie z Nowego Jorku rezultatem 2:3[11]. Nie zaplanowano jak w poprzednim sezonie meczu Heritage Classic[12].

Weekend Gwiazd | edytuj kod

Weekend Gwiazd rozpoczął się 26 stycznia draftem w Casino du Lac-Leamy na przedmieściach miasta organizatora - Ottawy w Gatineau. Wyboru dokonywali: Szwed Daniel Alfredsson – przedstawiciel gospodarzy oraz Zdeno Chára – przedstawiciel zdobywcy Pucharu Stanleya. Po zwycięstwie w losowaniu pierwszego wyboru dokonał Chara, który wybrał Rosjanina Pawieła Daciuka[13]. Dwa dni później odbył się w sobotę 28 stycznia odbył się konkurs umiejętności. W pierwszej części weekendu gwiazd zwyciężyła drużyna Alfredssona zwyciężając wynikiem 21:12[14]. Podczas konkursu na najmocniejszy strzał Zdeno Chára poprawił dotychczasowy rekord NHL, również ustanowiony przez niego. Nowy rekord wynosi obecnie 175,1 km/h[15]. W niedzielę 29 stycznia 2012 roku odbył się o godzinie 16:00 czasu miejscowego NHL All-Star Game – mecz gwiazd[16]. Zwyciężyła w nim drużyna Cháry zwyciężając 12:9. Najbardziej wartościowym zawodnikiem meczu został wybrany Słowak - Marián Gáborík[17].

Tabela | edytuj kod

Klasyfikacja końcowa[18]

Legenda: Lp. - miejsce, M - mecze, Z - zwycięstwa, P - porażki, DK – porażki po dogrywce lub rzutach karnych, Br - bramki, Bl - bilans bramkowy, Pkt - punkty     = mistrz dywizji,     = awans do playoff

Statystyki | edytuj kod

Statystyki zaktualizowane po wszystkich 1230 meczach:[19]

Zawodnicy z pola:

Bramkarze:[20][21]

Playoff | edytuj kod

Rozstawienie | edytuj kod

Po zakończeniu sezonu zasadniczego 16 zespołów zapewniło sobie start w fazie playoff. Drużyna Vancouver Canucks zdobywca Presidents’ Trophy uzyskała najlepszy wynik w lidze zdobywając w 82 spotkaniach 111 punktów. Jest to najwyżej rozstawiona drużyna. Kolejne miejsce rozstawione uzupełniają mistrzowie dywizji: New York Rangers, Boston Bruins, Florida Panthers, St. Louis Blues oraz Phoenix Coyotes.

Konferencja Wschodnia | edytuj kod

Puchar Stanleya
  1. New York Rangers – mistrz dywizji atlantyckiej i konferencji wschodniej w sezonie zasadniczym oraz 109 punktów.
  2. Boston Bruins – mistrz dywizji północno-wschodniej, 102 punkty
  3. Florida Panthers – mistrz dywizji południowo-zachodniej, 94 punkty
  4. Pittsburgh Penguins – 108 punktów (51 zwycięstw)
  5. Philadelphia Flyers – 103 punktów (47 zwycięstw)
  6. New Jersey Devils – 102 punkty (48 zwycięstw)
  7. Washington Capitals – 92 punkty (42 zwycięstwa)
  8. Ottawa Senators – 92 punkty (41 zwycięstw)

Konferencja Zachodnia | edytuj kod

  1. Vancouver Canucks – mistrz dywizji północno-zachodniej i konferencji zachodniej w sezonie zasadniczym, zdobywca Presidents’ Trophy oraz 111 punktów.
  2. St. Louis Blues – mistrz dywizji centralnej, 109 punktów
  3. Phoenix Coyotes – mistrz dywizji pacyficznej, 97 punktów
  4. Nashville Predators – 104 punkty (48 zwycięstw)
  5. Detroit Red Wings – 102 punkty (48 zwycięstw)
  6. Chicago Blackhawks – 101 punktów (45 zwycięstw)
  7. San Jose Sharks – 96 punktów (43 zwycięstwa)
  8. Los Angeles Kings – 95 punktów (40 zwycięstw)

Drzewko playoff | edytuj kod

Po zakończeniu sezonu zasadniczego rozpocznie się walka o mistrzostwo ligi w fazie playoff, która rozgrywana będzie w czterech rundach. Drużyna, która zajęła wyższe miejsce w sezonie zasadniczym w nagrodę zostaje gospodarzem ewentualnego siódmego meczu. Z tym, że zdobywca Presidents’ Trophy (w tym wypadku Vancouver Canucks) zawsze jest gospodarzem siódmego meczu. Wszystkie cztery rundy rozgrywane są w formuje do czterech zwycięstw według schematu: 2-2-1-1-1, czyli wyżej rozstawiony rozgrywa mecze: 1 i 2 oraz ewentualnie 5 i 7 we własnej hali. Niżej rozstawiona drużyna rozgrywa mecze w swojej hali: trzeci, czwarty oraz ewentualnie szósty.

Finał Pucharu Stanleya | edytuj kod

Nagrody | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Matt Kalman: Flyers spoil party by beating Bruins 2-1 (ang.). nhl.com. [dostęp 6.10.2011].
  2. 2011 NHL Premiere teams, locations revealed (ang.). nhl.com. [dostęp 11.04.2011].
  3. Dave Lozo: NHL announces Ottawa as 2012 All-Star Game host (ang.). nhl.com. [dostęp 15.09.2010].
  4. PAP: NHL: Wielki hokej wraca po 15 latach do Winnipeg (pol.). sportowefakty.pl. [dostęp 20.05.2011].
  5. PAP: Winnipeg Jets zamiast Thrashers (pol.). sportowefakty.pl. [dostęp 25.06.2011].
  6. Wild to host '11 NHL draft (ang.). espn.com. [dostęp 10.04.2010].
  7. NHL Draft Guide (ang.). proicehockey.about.com. [dostęp 21 czerwca 2011].
  8. a b 2011 NHL Premiere teams, locations revealed (ang.). nhl.com. [dostęp 11.04.2011].
  9. NHL owners finally approve schedule change; Nashville sale approved (ang.). thehockeynews.com. [dostęp 29.11.2007].
  10. Reports: Flyers host Rangers, Jan. 2 NHL Winter Classic at Citizens Bank Park in Philadelphia (ang.). nhl.com. [dostęp 13.05.2011].
  11. Rangers turn away Flyers as Mike Rupp, Henrik Lundqvist fuel Winter Classic rally (ang.). espn.go.com. [dostęp 2.01.2012].
  12. Sources: Only 1 outdoor game next year (ang.). espn.go.com. [dostęp 11.06.2011].
  13. jrk: Składy na Mecz Gwiazd wybrane (pol.). hokej.net. [dostęp 27.01.2012].
  14. jrk: Weekend Gwiazd: Chára rekordzistą, Kane Supermanem (WIDEO) (pol.). hokej.net. [dostęp 29.01.2012].
  15. Erin Nicks: Chara sets record while keeping Hardest Shot title (ang.). nhl.com. [dostęp 28.01.2012].
  16. 2012 NHL ALL-STAR WEEKEND - SCHEDULE OF EVENTS (ang.). nhl.com. [dostęp 20.01.2012].
  17. Mnóstwo goli i świetna zabawa w Meczu Gwiazd NHL (pol.). interia.pl. [dostęp 30.01.2012].
  18. 2011–2012 Division Standings (ang.). nhl.com. [dostęp 11.04.2012].
  19. 2011–2012 Regural Season Stats (ang.). nhl.com. [dostęp 31.03.2011].
  20. Dotyczy bramkarzy grających w przynajmniej 1800 minut (30 meczów)
  21. 2011–2012 - Regular Season - Goaltender (ang.). nhl.com. [dostęp 11.04.2012].
  22. Średnia straconych bramek na mecz

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "NHL (2011/2012)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy