Nałęcz III


Nałęcz III w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Nałęcz III – herb Czarnkowskich z tablicy fundacyjnej zamku w Osiecznej

Nałęcz III (Nałęcz niezwiązany, Nałonie) – polski herb szlachecki, odmiana herbu szlacheckiego Nałęcz.

Opis herbu | edytuj kod

W polu czerwonym chusta srebrna, ułożona w koło, niezwiązana u dołu, z opuszczonymi końcami.

Klejnot: Trzy pióra strusie, z których środkowe przeszyte strzałą na opak w skos lewy, między dwoma rogami jelenimi.

Labry: Czerwone, podbite srebrem.

Najwcześniejsze wzmianki | edytuj kod

Jest to najstarsza forma herbu Nałęcz[1].

Herbowni | edytuj kod

Czarnkowski, Dłuski, Kurowski, Łączkowski, Przebora, Przybora, Skarszewski. Ostrowski wymienia jeszcze nazwisko Morawski, ale Tadeusz Gajl przypisuje mu, za Chrząńskim, odmianę różniącą się kierunkiem strzały w klejnocie[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Juliusz Karol Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich, T. 2. Warszawa: Główny skład księgarnia antykwarska B. Bolcewicza, 1897, s. 224.

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Nałęcz III" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy