Nabu-szuma-ukin I


Nabu-szuma-ukin I w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Nabu-szuma-ukin I – piąty król Babilonii z tzw. dynastii E, następca i być może syn Szamasz-mudammiqa. Początek jego panowania, którego długość jest nieznana, datowany jest na 895 r. p.n.e. Władca ten współczesny był asyryjskim królom Adad-nirari II i Tukulti-Ninurcie II. Według Kroniki synchronistycznej relacje pomiędzy oboma krajami były z początku wrogie, ale po tym jak Nabu-szuma-ukin I poślubił córkę Adad-nirari II, a Adad-nirari II córkę Nabu-szuma-ukina I, zawarty został pokój, który przetrwać miał kolejne osiemdziesiąt lat.

Bibliografia | edytuj kod

  • hasło Nabu-shuma-ukin I, [w:] Gwendolyn Leick, Who's Who in the Ancient Near East, London and New York 2002, s. 115.
Na podstawie artykułu: "Nabu-szuma-ukin I" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy