Naczelne Dowództwo Wojsk Sprzymierzonych na Górnym Śląsku


Naczelne Dowództwo Wojsk Sprzymierzonych na Górnym Śląsku w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Naczelne Dowództwo Wojsk Sprzymierzonych na Górnym Śląsku − powołane w styczniu 1920 przez Radę Najwyższą Konferencji Pokojowej w Paryżu oraz przez Naczelne Dowództwo Wojsk Sojuszniczych w Paryżu. NDWSnGŚ wraz z podległymi oddziałami wojskowymi miało wesprzeć działania Międzysojuszniczej Komisji Rządzącej i Plebiscytowej na Górnym Śląsku. NDWSnŚ przebywało na terenie plebiscytowym od lutego 1920 do lipca 1922.

Spis treści

Dowódcy NDWSnGŚ | edytuj kod

Na czele NDWSnGŚ stał francuski gen. Jules Gratier, a od 23 sierpnia 1921 gen. Stanisław Naulin (dowództwo faktycznie objął we wrześniu 1921). NDWSnGŚ podporządkowane było, stojącemu na czele Międzysojuszniczej Komisji Rządzącej i Plebiscytowej, gen. Henriemu Le Rondowi oraz Naczelnemu Dowództwu Wojsk Sojuszniczych w Paryżu na czele z marsz. Ferdynandem Fochem. Siedziba Dowództwa znajdowała się w Gliwicach, a podporządkowane mu były oddziały francuskie, włoskie i brytyjskie.

Podległe oddziały sojusznicze[1] | edytuj kod

Liczba wojsk sojuszniczych nie była stała i do III Powstania Ślaskiego ciągle rosła osiągając w szczytowym momencie 20880 żołnierzy w tym: 11 129 Francuzów, 4676 Brytyjczyków i 5075 Włochów.

Oddziały francuskie | edytuj kod

Dowódca gen.Paul Sauvage de Brantes

  • 46 Dywizja Strzelców Alpejskich,
  • 218 pułk artylerii polowej
  • 418 pułk artylerii polowej
  • 4 kompanie saperów,
  • pułk strzelców,
  • 12 pułk huzarów,
  • grupa pancerna (26 czołgów i 18 samochodów pancernych)
  • jednostki pomocnicze.

Oddziały włoskie | edytuj kod

Dowódca płk Filippo Salvioni

  • 135 Pułk Strzelców Alpejskich
  • zmotoryzowane oddziały artylerii (3 i 9)
  • batalion piechoty.

Oddziały brytyjskie | edytuj kod

Dowódca gen. Arthur Wauchope, następnie Kanadyjczyk – gen. William Heneker

  • 4 baony piechoty

Przypisy | edytuj kod

  1. za: Encyklopedią Powstań Śląskich

Bibliografia | edytuj kod

  • Encyklopedia Powstań Śląskich, Opole 1982,
  • Anna Nawrocka, Roland Kiper, Francja i Francuzi na Śląsku. La France et les Français en Silésie, Opole 2010,
  • Jan Przewłocki, Międzysojusznicza Komisja Rządząca i Plebiscytowa na Górnym Śląsku w latach 1920-1922, Wrocław 1970,
  • Mariusz Patelski, Generał Henry Le Rond oraz jego związki z Polską, Śląskiem i Opolem, w: Primum vivere deinde philosophari. O ludziach czynu w dziejach Europy Środkowej i Wschodniej. Księga jubileuszowa dedykowana Profesorowi Janowi Rzońcy z okazji siedemdziesiątych urodzin, pod red. Marka Białokura i Andrzeja Szczepaniaka, Toruń 2009
Na podstawie artykułu: "Naczelne Dowództwo Wojsk Sprzymierzonych na Górnym Śląsku" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy