Naczelne dowództwo


Naczelne dowództwo w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Naczelne dowództwo - strategiczny organ kierowania walką zbrojną i siłami zbrojnymi kraju w czasie wojny.

Zobacz też

Bibliografia | edytuj kod

  • pod red. Marian Laprus: Leksykon wiedzy wojskowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1979, s. 234. ISBN 83-11-06229-3.
Na podstawie artykułu: "Naczelne dowództwo" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy