Nadieżda Skardino


Nadieżda Skardino w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Nadieżda Walerjewna Skardino (ros. Надежда Валерьевна Скардино; biał. Надзея Валер'еўна Скардзіна, Nadzieja Walerjeuna Skardzina; ur. 27 marca 1985 w Leningradzie) – białoruska biathlonistka, dwukrotna medalistka olimpijska, brązowa medalistka mistrzostw świata oraz dwukrotna mistrzyni Europy.

Spis treści

Kariera | edytuj kod

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej pojawiła się w 2005 roku, startując w zawodach Pucharu Europy juniorów. W tym samym roku wzięła też udział w mistrzostwach świata juniorów w Kontiolahti, gdzie zajęła 34. miejsce w biegu indywidualnym. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata juniorów w Presque Isle była między innymi dwunasta w sprincie i dziesiąta w sztafecie.

W Pucharze Świata zadebiutowała 29 listopada 2006 roku w Östersund, zajmując 44. miejsce w biegu indywidualnym. Pierwsze punkty wywalczyła 15 grudnia 2007 roku w Pokljuce, zajmując 27. miejsce w sprincie. Pierwszy raz na podium zawodów pucharowych stanęła 14 grudnia 2012 roku w tej samej miejscowości, gdzie sprint ukończyła na trzeciej pozycji. W zawodach tych wyprzedziły ją tylko Czeszka Gabriela Soukalová i Niemka Miriam Gössner. W kolejnych startach jeszcze cztery razy stawała na podium: 18 stycznia 2014 roku w Anterselvie była druga w bieg pościgowym, 6 marca 2014 roku w Pokljuce była trzecia w tej konkurencji, 21 grudnia 2014 roku w Pokljuce zajęła trzecie miejsce w biegu masowym, a 29 listopada 2017 roku w Östersund zwyciężyła w biegu indywidualnym. Najlepsze wyniki osiągnęła w sezonach 2013/2014 i 2014/2015, kiedy zajmowała 17. miejsce w klasyfikacji generalnej. W sezonie 2017/2018 zajęła trzecie miejsce w klasyfikacji biegu indywidualnego.

W 2007 roku wystąpiła na mistrzostwach świata w Anterselvie, zajmując 40. miejsce w biegu indywidualnym. Najlepszy wynik w zawodach tego cyklu osiągnęła podczas rozgrywanych trzy lata później mistrzostw świata w Chanty-Mansyjsku. Razem z Nadieżdą Pisariewą, Darją Domraczewą i Ludmiłą Kalinczyk zdobyła tam brązowy medal w sztafecie. Na tej samej imprezie była też między innymi czwarta w biegu indywidualnym, przegrywając walkę o medal z Witą Semerenko z Ukrainy.

Wystąpiła na igrzyskach olimpijskich w Vancouver w 2010 roku, gdzie indywidualnie plasowała się w trzeciej dziesiątce, a w sztafecie była siódma. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach w Soczi zdobyła brązowy medal w biegu indywidualnym, ulegając tylko Domraczewej i Selinie Gasparin ze Szwajcarii. W pozostałych startach plasowała się w drugiej dziesiątce, natomiast w sztafecie była tym razem piąta. Brała także udział w igrzyskach olimpijskich w Pjongczangu w 2018 roku, gdzie wspólnie z Darją Domraczewą, Dzinarą Alimbiekawą i Iryną Kryuko zdobyła złoto w sztafecie. Była tam też między innymi piąta w sztafecie mieszanej, siódma w biegu masowym i dziesiąta w biegu indywidualnym.

W 2018 roku zakończyła karierę. Jej mężem jest szwajcarski biathlonista Martin Jäger, mają syna Daniiła (ur. 2019)[1].

Osiągnięcia | edytuj kod

Zimowe igrzyska olimpijskie | edytuj kod

Mistrzostwa świata | edytuj kod

Mistrzostwa Europy | edytuj kod

Mistrzostwa świata juniorów | edytuj kod

Puchar Świata | edytuj kod

Miejsca w klasyfikacji generalnej | edytuj kod

Miejsca na podium w zawodach indywidualnych | edytuj kod

Miejsca na podium w zawodach drużynowych | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Nadezhda Skardino gives birth to baby boy (ang.)

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Nadieżda Skardino" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy