Nagolenniki


Nagolenniki w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Greckie nagolenniki wykonane z brązu ok. 500 lat p.n.e.

Nagolennik, nagolenica – część zbroi, zakrywająca nogę wojownika, od kolana w dół. Jej zadaniem była ochrona goleni od urazów.

Budowa | edytuj kod

Nagolenniki najczęściej wykonywane były z metalu lub utwardzanej skóry. Stosowane były już w starożytności m.in. przez hoplitów oraz głównie przez średniowiecznych rycerzy jako element zbroi płytowej. Była to też część zbroi gladiatorów. Wykonywano je jako jedna część, bądź jako folgowe, składające się z wielu płytek.

Czasy dzisiejsze | edytuj kod

Obecnie w niektórych sportach walki używa się nagolenników z miękkich materiałów, których celem jest zapobieżenie urazom goleni. Stosują je także gracze w piłkę nożną oraz hokeiści.

Elementy zbroi
Na podstawie artykułu: "Nagolenniki" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy