Najstarsza Synagoga w Pile


Najstarsza Synagoga w Pile w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Najstarsza Synagoga w Pile – została zbudowana wkrótce po wielkim pożarze miasta w 1626 r., na terenie nowo wytyczonej dzielnicy żydowskiej.

Usytuowano ją w połowie rzędu domów pośrodku ówczesnego Rynku Żydowskiego (obecnie południowa część al. Piastów). Na jej wzniesienie zezwoliła ówczesna królowa Polski Konstancja Habsburżanka. Nakazała ona, aby wzniesiona z drewna bożnica nie była wyższa od sąsiednich budynków. Synagoga została zdewastowana 24 kwietnia 1655 r. przez żołnierzy szwedzkich, którzy także zniszczyli znajdujące się w niej święte księgi i zwój z Torą. Wyremontowana bożnica dotrwała do powtórnego zajęcia miasta przez wojska szwedzkie w 1709 r., kiedy to została spalona. Wkrótce potem na jej miejscu zbudowano nową synagogę.

Na podstawie artykułu: "Najstarsza Synagoga w Pile" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy