Najwyższy Czas!


Najwyższy Czas! w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Najwyższy Czas!, zapisywane graficznie również jako Najwyższy CZAS! – polityczno-społeczny tygodnik konserwatywno-liberalny związany z Unią Polityki Realnej, a następnie Kongresem Nowej Prawicy i Koalicją Odnowy Rzeczypospolitej Wolność i Nadzieja. Wydawany od 31 marca 1990 r. przez Oficynę Konserwatystów i Liberałów z siedzibą w Józefowie pod Warszawą, której właścicielem był Janusz Korwin-Mikke. Obok wersji papierowej funkcjonuje także jako portal internetowy nczas.com.

Na początku tygodnik był jednokolorową gazetą formatu A3, obecnie jest to wydanie „magazynowe” A4. Czasopismo wychodzi przeważnie co tydzień, z wyjątkiem świąt i okresu wakacyjnego, kiedy to ukazuje się co dwa tygodnie.

Od numeru 38 (853) z 23 września 2006 nastąpiły zmiany w wyglądzie i składzie „NCz!”. Liczba stron wzrosła z 48 do 56, cztery pierwsze i ostatnie strony drukowane są na bielszym papierze. Pojawiły się nowe rubryki: kąciki warcabowy, heraldyczny oraz informujący o bieżących zdarzeniach z rodzin monarszych. Ponadto pojawiać się zaczęły dwie recenzje filmów, natomiast rubryka „Postępy” została znacznie poszerzona (obok Postępu w kraju, Europie, Świecie i „Postępów Postępu” pojawiły się Postęp w Azji, Afryce i Pacyfiku, a „Postęp w Amerykach” podzielony został na „Postęp w Ameryce Północnej” i „Postęp w Ameryce Łacińskiej”).

Od numeru 37 (904) z września 2007 roku tytuł jest własnością spółki 3S Media, której jednym z właścicieli jest redaktor naczelny Tomasz Sommer. Efektem zmiany właściciela była zmiana szaty graficznej i rozkładu artykułów. Dominuje barwa niebieska. Tekst poza kilkoma wyjątkami (m.in. felietony Janusza Korwin-Mikkego, Stanisława Michalkiewicza, Marka Arpada Kowalskiego oraz Barbary Buonafiori) jest składany w 3 kolumny.

Spis treści

Specyfika | edytuj kod

Redakcja i publicyści Najwyższego Czasu stosują rzadko spotykane w innych mediach prasowych zabiegi redaktorskie:

Deputowanych Parlamentu Europejskiego określa się skrótem „CEP” („Czcigodny Euro-Poseł” lub Członek Euro-Parlamentu; por. ang. „MEP”).

Liberalizm | edytuj kod

Charakterystyczną cechą NCz! jest także promowanie liberalizmu gospodarczego, wiążące się z konsekwentną krytyką obecnej formy państwa (rozumianego jako system biurokratyczno-prawny) nazywanego na łamach gazety pasożytem, mafią, okupantem[potrzebny przypis], a także rzadko spotykanymi w innych mediach zestawieniami, sugerującymi iż model socjaldemokratyczny państwa jest formą socjalizmu podobną do faszyzmu i komunizmu (znane słowa Janusza Korwin-Mikkego o góralu, który nawet za czasów Stalina czy Hitlera mógł wytwarzać oscypki tak jak chciał, teraz stoi nad nim urzędnik unijny).

  • określenia działań niektórych organizacji ekologicznych ekooszołomstwem czy też ekosocjalizmem[potrzebny przypis]
  • nazywanie podatków (jeśli służą redystrybucji) „złodziejstwem”, „wyzyskiem” czy „grabieżą”, a nakładających je władz okupantem (Polski, Niemiec itd.)[potrzebny przypis]
  • krytyka modelu państwa socjaldemokratycznego, objawiająca się np. przez nazywanie Unii Europejskiej „Eurosojuzem”, „Eurokołchozem” albo Związkiem Socjalistycznych Republik Europejskich, czy III RP państwem stworzonym przez „lewicę laicką” (tu wymieniani są najczęściej politycy i ludzie związani z późniejszą Unią Wolności oraz środowiska Gazety Wyborczej nazywanej „michnikowszczyzną”) i komunistów, którzy już przynajmniej od początku lat 70. wiedzieli, że socjalizm jest gorszy, a kontrolowany przez nich kapitalizm może przynieść znaczne korzyści w stosunku do socjalizmu realnego
  • nawiązania do retoryki socjalistycznej (np. nazywanie Protokołu z Kioto aktem „terroru centralnego planowania”, promowanie postawy „antyrewolucyjnej”)
  • krytyka mylnie zdaniem autorów NCz! nazywanych prawicowymi partii politycznych takich jak LPR czy PiS określanych „pobożnymi socjalistami” jako promujące etatyzm i interwencjonizm państwowy, wiążąca się ze sprzeciwem z powszechnym w Polsce traktowaniem konserwatyzmu kulturowego za jedyny wyznacznik prawicowości (zdaniem publicystów owym podstawowym wyznacznikiem jest uznawanie zasady „Volenti non fit iniuria” („Chcącemu nie dzieje się krzywda”) – z czego wynika m.in. antysocjalizm oraz umiłowanie wolności gospodarczej).

Krytyka | edytuj kod

Zdaniem Anny Mierzyńskiej portal nczas.com powiela rosyjską propagandę[1].

Stałe rubryki | edytuj kod

Różowa Księga/Czarna Księga | edytuj kod

Redaktorem rubryki jest osoba o pseudonimie Inkwizytor (zwany też „Wielkim Inkwizytorem”), który komentuje i ocenia listy czytelników dotyczące opisów rzeczy czy sytuacji postrzeganych przez nich jako promowania socjalizmu oraz innych postaw uznawanych przez NCz! za lewicowe. Otwarte głoszenie lewicowych poglądów nie jest szczególnie piętnowane przez autorów rubryki: przyjmowane są głównie zgłoszenia dotyczące literatury pięknej, filmów, podręczników, gier komputerowych itp., nie niosących pozornie żadnych treści politycznych. Czytelnicy za składanie „donosów” otrzymują nagrody książkowe. Od 2009 roku Różową Księgę zastąpiła Czarna Księga, w której krytykowane są socjalistyczne zapędy znanych osób.

Postępy | edytuj kod

Podzielona na trzy części (Postęp w kraju, Postęp w świecie i Postępy postępu) stała rubryka w sposób sarkastyczny opisująca bieżące wydarzenia. Słowo postęp w tytule rubryki ma wydźwięk ironiczny i kojarzony z wydarzeniami uznawanymi przez autorów za przejawy tego typu postępu, który w środowiskach konserwatywnych jest odbierany w sposób jednoznacznie negatywny.

Kto czyta, nie błądzi | edytuj kod

Przegląd prasy prowadzony przez redaktora kryjącego się za pseudonimem Q, zawiera fragmenty artykułów z głównie polskiej prasy, opatrzone zazwyczaj szyderczym komentarzem.

Inne | edytuj kod

Dawniej | edytuj kod

Ludzie | edytuj kod

Obecnie | edytuj kod

Dawniej | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Anna Mierzyńska: Rosyjską propagandę szerzą polskie portale. Znaleźliśmy 23 takie witryny! (pol.). portal OKO.press, 2018-08-30. [dostęp 2019-03-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-03-06)].

Linki zewnętrzne | edytuj kod


Na podstawie artykułu: "Najwyższy Czas!" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy