Nakarczek (zbroja końska)


Nakarczek (zbroja końska) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Lekki nakarczek o ażurowej budowie, obejmujący wierzch szyi

Nakarczek – element zbroi końskiej, chroniący szyję konia przed zranieniem w czasie walki.

Pierwsze nakarczki płytowe robiono z kilku płyt przyczepionych do kropierza, co znacznie ograniczało ruchy konia, więc ostatecznie wykonywano go jako folgowy.

W wersji lekkiej nakarczek chronił tylko górną część szyi konia. Składał się z płytek połączonych nitami. Od spodu zazwyczaj uzupełniano go kolczugą. Mocowany do naczółka i szyi pasami. Wersja pełna chroniła całą szyję konia; składała się z górnej i dolnej połówki.

Nakarczek w zbroi łuskowej to płat zbroi wokół szyi; związany lub spięty pasami z przodu lub z tyłu szyi.

Zobacz też | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

  • Władysław Kwaśniewicz: 1000 słów o broni białej i uzbrojeniu ochronnym. Warszawa: Wyd. Ministerstwa Obrony Narodowej, 1981.
Na podstawie artykułu: "Nakarczek (zbroja końska)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy