Narteks


Narteks w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Rzut kościoła z zaznaczonym narteksem

Narteks (dawniej też narthex lub nartex) – w architekturze wczesnochrześcijańskiej, bizantyjskiej oraz w okresie wczesnośredniowiecznym: kryty przedsionek przy przedniej (frontowej) ścianie kościoła.

Narteks powstał z podcienia otaczającego dziedziniec przed kościołem. W związku z tym w pierwotnej formie składał się z dwóch części: exonartex stanowił część otwartą na zewnątrz, przypominającą portyk, natomiast esonartex znajdował się wewnątrz budowli, jak np. w Bazylice św. Ambrożego w Mediolanie[1]. Przeznaczony był przede wszystkim dla katechumenów i pokutników. W architekturze romańskiej został przekształcony w kruchtę.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Narteks - archirama.pl, archirama.muratorplus.pl [dostęp 2020-10-21] .

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (część budynku):
Na podstawie artykułu: "Narteks" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy