Nautilus Pompilius


Nautilus Pompilius w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Nautilus Pompilius (ros. Наутилус Помпилиус) – rosyjska i radziecka grupa rockowa. Powstała w Swierdłowsku, działała w latach 1982–1997.

Najsłynniejsze utwory to: „Spacery po wodzie” („Прогулки по Воде”), „Chcę być z tobą” („Я хочу быть с тобой”), „Skrzydła” („Крылья”) oraz „Ostatni list” („Последнее письмо”) znany powszechnie od pierwszych słów refrenu „Goodbye America”.

W 1988 w zespole wystąpiła gościnnie Ałła Pugaczowa (chórki w piosence "Doktor Twojego Ciała" ("Доктор твоего тела") na albumie Князь Тишины)[1].

w 1997 roku muzyka autorstwa Nautilusa została wykorzystana w filmie reżysera Aleksieja Bałabanowa pt. Brat[2].

Spis treści

Historia | edytuj kod

Grupa powstała w 1978 roku z inicjatywy Wiaczesława Butusowa i Dmitrija Umieckiego – studentów architektury. Początkowo zespół miał się nazywać „Ali Baba i czterdziestu rozbójników”, jednak w 1983 Andriej Makarow zaproponował nazwę „Nautilus”, a w 1985 Ilja Kormilcew zmienił na „Nautilus Pompilius”[3].

Na początku swojego istnienia grupa występowała na potańcówkach, wykonując covery zagranicznych rockowych hitów. W 1983 roku został nagrany debiutancki album Переезд, inspirowany brzmieniem Led Zeppelin. Wraz z nowym albumem - Невидимка - muzycy odeszli od dotychczasowej muzycznej estetyki. Tworząc nowe brzmienie wzorowali się na przykładzie leningradzkich grup interesujących się w owym czasie nową falą[4]. Ukształtowany został również ówczesny imidż grupy - czarno-biała garderoba oraz makijaż sceniczny utrzymany w tej samej kolorystyce. Do grupy dołączył poeta - Ilja Kormilcew, który jest autorem większości tekstów Nautilusa. Skład w tym czasie stanowili: Wiaczesław Butusow (wokal i gitara), Dmitrij Umiecki (gitara basowa)Wiktor Komarow (klawiszowe), Aleksiej Mogilewski (saksofon, klawiszowe), Albert Potapkin (perkusja)[5].

Grupa regularnie występowała na scenie Swierdłowskiego Rock Klubu, jednego z najpopularniejszych ośrodków muzyki rockowej w Związku Radzieckim.

Koncert grupy Nautilus Pompilius, lata 80.

Ogólnokrajową sławę w ZSRR zespół zdobył w 1986 roku, po wydaniu albumu Разлука. Koncertował po całym kraju, a także za granicą.

W 1989 roku z Nautilusa odszedł współzałożyciel - Dmitrij Umiecki. Jego decyzja była spowodowana częstymi zmianami składu zespołu oraz sporami i kłótniami dzielącymi muzyków Nautilusa, które pojawiły się wraz z nadejściem sukcesu. Zaraz po tym Butusow na rok rozwiązał grupę. W 1989 roku wraz z udziałem byłego współ-lidera nagrano album Человек без имени (wydany w 1995). Umiecki do kolektywu nie powrócił.

W tym samym roku Kormilcew, Butusow i Umiecki zostali uhonorowani Komsomolską Nagrodą Lenina. Kormilcew zrezygnował z wyróżnienia z uwagi na przekonania polityczne. Butusow nie pojawił się na ceremonii przyznania, a otrzymane pieniądze przekazał na cel charytatywny. Umiecki jako jedyny przyjął nagrodę.

Wraz z początkiem lat 90. i ustanowieniem nowego składu zmieniło się również brzmienie Nautilusa, większą rolę w utworach odgrywała wówczas gitara.

W 1993 roku grupa świętowała 10- lecie istnienia i z tej okazji został wydany koncertowy album Отчёт 1983—1993. Udział w projekcie wzięli mn. kolektyw Aleksieja Mogilewskiego - Ассоциация, Akwarium, Nastia, Czajf i Agata Kristi, wykonali oni covery popularnych utworów Nautilusa.

Wiaczesław Butusow rozwiązał zespół w 1997 roku bez podania konkretnej przyczyny. Decyzję o rozpadzie podjęto podczas nagrywania ostatniego albumu grupy.

W 2008 roku Nautilus obchodził 25- lecie istnienia. Z tej okazji Butusow wraz ze swoim nowym kolektywem Ju-Piter wydał dwuczęściowy tribute album - НАУБУМ. Na pierwszą część składają się covery największych hitów Nautilusa nagranych przez mn. grupy Alisa, Maszina Wremieni, Piknik, Nocznyje Snajpery, Mumij Troll; a na drugą - aranżacje innych hitów zespołu wykonanych przez Ju-Pitera[4].

Dyskografia[6] | edytuj kod

Albumy studyjne | edytuj kod

  • 1983 — Переезд
  • 1985 — Невидимка
  • 1986 — Разлука
  • 1988 — Князь тишины
  • 1991 — Родившийся в эту ночь
  • 1992 — Чужая земля
  • 1994 — Титаник
  • 1994 — Наугад
  • 1995 — Человек без имени
  • 1996 — Крылья
  • 1997 — Яблокитай
  • 1997 — Атлантида

Albumy koncertowe | edytuj kod

  • 1987 — Подъём 
  • 1988 — Раскол 
  • 1988 — Ни кому ни кабельность 
  • 1988 — Отбой 
  • 1993 — Отчёт 1983—1993
  • 1994 — Титаник Live 
  • 1996 — Акустика (Лучшие Песни)

Skład | edytuj kod

Ostatni skład | edytuj kod

  • Wiaczesław Butusow — wokal, gitara, teksty, muzyka (1982—1997)
  • Ilja Kormilcew— teksty (1985—1997)
  • Albert Potapkin — perkusja (1986—1987, 1991—1997)
  • Igor Kopyłow — gitara basowa (1990—1997)
  • Nikołaj Pietrow — gitara (1994—1997)
  • Aleksiej Mogilewski — klawiszowe, saksofon, chórki (1986—1988, 1994—1997)

Byli członkowie | edytuj kod

  • Dmitrij Umiecki — gitara basowa, chórki, muzyka, teksty (1982—1987, 1989)
  • Andriej Sadnow — gitara (1982—1983)
  • Wiktor Komarow — klawiszowe (1983—1988)
  • Aleksiej Chomienko — klawiszowe (1987—1988)
  • Władimir Elizarow — gitara basowa, gitara (1988)
  • Wiktor Aławacki — gitara basowa (1988)
  • Władimir Nazimow — perkusja (1987—1988)
  • Jegor Biełkin — gitara (1988, 1990—1993)
  • Aleksandr Bieljajew — gitara (1989—1993)
  • Igor Dżawad-Zade— perkusja (1989—1991)
  • Igor Gonczarow — perkusja (1982)
  • Aleksandr Zarubin — perkusja (1982—1983)
  • Nastia Polewa — wokal (1985)

Kinematografia | edytuj kod

Pod koniec lat 80. muzycy grupy wzięli udział w tworzeniu krótkometrażowych filmów swierdłowskiego reżysera, Aleksieja Bałabanowa. Były to produkcje: Kiedyś były inne czasy (1987)[7] - oparty na hicie Nautilusa "Spojrzenie z ekranu" („Взгляд с экрана”), Nie mam przyjaciela (1987)[8] i Nastia i Jegor (1989)[9].

W 1997 roku Bałabanow zaprosił Nautilusa do udziału w filmie Brat - wykorzystano w nim muzykę autorstwa Butusowa i Kormilcewa, a członków zespołu zaangażowano do ról epizodycznych (występu cameo).

Przypisy | edytuj kod

  1. "ВРЕМЯ Z" - журнал для интеллектуальной элиты общества, www.ytime.com.ua [dostęp 2016-10-10] .
  2. Brother. Aleksey Balabanov
  3. НАУТИЛУС ПОМПИЛИУС, часть 1 (разные издания), „Наш НеФормат”, www.nneformat.ru [dostęp 2016-10-10] .
  4. a b u, Биография группы Наутилус Помпилиус | НАУ БУМ - трибьют группы Nautilus Pompilius, сайт альбома группы Наутилис Помпилиус, www.naubum.ru [dostęp 2016-10-31] .
  5. НАУТИЛУС ПОМПИЛИУС - это... Что такое НАУТИЛУС ПОМПИЛИУС?, „Словари и энциклопедии на Академике” [dostęp 2016-10-31] .
  6. Наутилус Помпилиус, все альбомы (компакт-диски), naunaunau.narod.ru [dostęp 2016-10-10] .
  7. Раньше было другое время — отзывы — КиноПоиск.
  8. У меня нет друга (1988) — трейлеры, даты премьер — КиноПоиск.
  9. Егор и Настя — трейлеры, даты премьер — КиноПоиск.
Na podstawie artykułu: "Nautilus Pompilius" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy