Neelie Kroes


Neelie Kroes w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Neelie Kroes (ur. 19 lipca 1941 w Rotterdamie[1]) – holenderska ekonomistka, menedżer i polityk, działaczka Partii Ludowej na rzecz Wolności i Demokracji (VVD), parlamentarzystka i minister, w latach 2004–2014 członkini Komisji Europejskiej, od 2010 jej wiceprzewodnicząca.

Życiorys | edytuj kod

Ukończyła studia ekonomiczne na Uniwersytecie Erazma w Rotterdamie[2]. Od 1965 do 1971 była pracownikiem naukowo-dydaktycznym tej uczelni (w ramach Nederlandse Economische Hogeschool)[1].

Na początku lat 70. zaangażowała się w działalność polityczną w ramach Partii Ludowej na rzecz Wolności i Demokracji. W latach 1970–1972, 1973–1974 i w 1977 była radną Rotterdam. W latach 1971–1977, 1981–1982 i w 1986 sprawowała mandat posłanki do Tweede Kamer, niższej izby Stanów Generalnych. Od grudnia 1977 do września 1981 była sekretarzem stanu w ministerstwie transportu, robót publicznych i gospodarki wodnej, natomiast od listopada 1982 do listopada 1989 sprawowała urząd ministra w tym resorcie[1].

Pod koniec lat 80. zrezygnowała z aktywności politycznej. Od 1991 do 2000 zajmowała stanowisko prezydenta uniwersytetu Nijenrode[1]. Ponadto obejmowała różne stanowiska we władzach przedsiębiorstw (w tym Lucent Technologies, Volvo, P&O Nedlloyd)[2].

W listopadzie 2004 została komisarzem UE ds. konkurencji[1]. Jako komisarz odpowiadała za zatwierdzanie m.in. fuzje. W przypadku konfliktu interesów, w sprawach dotyczących przedsiębiorstw, z którymi wcześniej była związana, jej kompetencje przejął irlandzki komisarz Charlie McCreevy[3]. W drugiej komisji, którą kierował José Manuel Barroso, objęła funkcję wiceprzewodniczącej oraz komisarza ds. agendy cyfrowej[4]. Na tym stanowisku działalność rozpoczęła po zatwierdzeniu składu komisji przez Parlament Europejski w lutym 2010 i urzędowała do końca kadencji w 2014[1].

W 2015 została specjalnym przedstawicielem ds. promocji holenderskich przedsiębiorstw typu startup poza granicami kraju. Powróciła też do sektora prywatnego jako doradca banku Merrill Lynch. W 2016 powołana w skład rady dyrektorów kompanii Salesforce.com[1].

Odznaczona Orderem Lwa Niderlandzkiego III klasy (1981) oraz Orderem Oranje-Nassau II klasy (1989) i I klasy (2015)[5].

Zamężna z Wouterem Janem Smitem i następnie z Bramem Peperem (oba małżeństwa zakończyły się rozwodami)[6].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f g Profil na stronie parlement.com (niderl.). [dostęp 2016-04-11].
  2. a b Neelie Kroes: Curriculum Vitae (ang.). ec.europa.eu. [dostęp 2016-04-11].
  3. McCreevy to take over the 'Kroes cases' from Barroso (ang.). euractiv.com, 3 czerwca 2005. [dostęp 2016-04-11].
  4. RAPID Press Release: President Barroso unveils his new team (ang.). europa.eu, 27 listopada 2009. [dostęp 2016-04-11].
  5. Toespraak van minister Kamp bij de benoeming van Neelie Kroes tot Ridder Grootkruis in de Orde van Oranje-Nassau (niderl.). rijksoverheid.nl, 20 listopada 2015. [dostęp 2016-04-11].
  6. Postać tygodnia – Neelie Kroes. wprost.pl, 5 października 2008. [dostęp 2017-03-17].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Neelie Kroes" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy