Neofit (Slednikow)


Neofit (Slednikow) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Neofit, imię świeckie Nikołaj Nikołajewicz Slednikow (ur. 1873 w Wielsku, zm. 29 listopada 1918) – rosyjski biskup prawosławny.

Życiorys | edytuj kod

Był synem kapłana prawosławnego, protojereja w soborze Trójcy Świętej w Wielsku. W 1894 ukończył seminarium duchowne w Wołogdzie w pierwszej kategorii[1], a w 1898 ukończył Kazańską Akademię Duchowną z tytułem kandydata nauk teologicznych[2].

1 stycznia 1899 został mianowany na stanowisko misjonarza-kaznodziei eparchii wołogodzkiej[3]. 13 stycznia tego samego roku został mianowany członkiem rady wołogodzkiego Bractwa Miłosiernego Zbawiciela, 12 marca został członkiem wołogodzkiego komitetu Prawosławnego Towarzystwa Misyjnego[3]. 27 lipca 1899 wyznaczony na psalmistę soboru katedralnego w Wołogdzie[3].

9 marca 1908 złożył wieczyste śluby mnisze, zaś 15 sierpnia tego samego roku został wyświęcony na hieromnicha. W październiku tego samego roku został p.o. przełożonego monasteru Przemienienia Pańskiego Dymitra Priłuckiego w Wołogdzie, zaś w grudniu 1908 objął to stanowisko na stałe. W roku następnym otrzymał godność ihumena, 5 lipca 1910 otrzymał godność archimandryty[4].

5 kwietnia 1911 został dziekanem II dekanatu monasterów eparchii wołogodzkiej[4].

10 marca 1913 w soborze Zmartwychwstania Pańskiego w Wołogdzie[5] został wyświęcony na biskupa izmaelskiego, wikariusza eparchii kiszyniowskiej. W charakterze konsekratorów w obrzędzie wzięli udział arcybiskup jarosławski i rostowski Tichon, emerytowany biskup wołogodzki i totiemski Nikon, biskupi wołogodzki Aleksander, wielkoustiuski Aleksy, wielski Antoni i michajłowski Ambroży[4].

13 listopada 1914 został przeniesiony do eparchii połtawskiej jako jej wikariusz, z tytułem biskupa priłuckiego[4].

17 października 1917 został biskupem starobielskim, wikariuszem eparchii charkowskiej[4].

W maju roku następnego został locum tenens tejże eparchii; w listopadzie tego samego roku zmarł, prawdopodobnie na tyfus[4].

Przypisy | edytuj kod

  1. Выпускники Вологодской духовной семинарии 1868—1897, 1899—1916 гг. zobacz «Выпуск 1894 года»
  2. Выпускники Казанской духовной академии 1846—1920 гг. zobacz «Выпуск 1898 года XXXIX курс»
  3. a b c Алексей Воскресенский НАРЕЧЕНИЕ И ХИРОТОНИЯ настоятеля Вологодского Спасо-Прилуцкого монастыря архимандрита Неофита во епископа Измаильского, второго викария Кишиневской епархии // Прибавления к «Вологодским епархиальным ведомостям». № 7, 1913 г.
  4. a b c d e f Неофит (Следников) na stronie "Русское православие"
  5. Освящен кафедральный собор Вологодской епархии, Патриархия.ru [dostęp 2016-12-07] .
Na podstawie artykułu: "Neofit (Slednikow)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy