Neoscholastyka


Neoscholastyka w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Tomasz z Akwinu, Fra Angelico

Neoscholastyka - nurt filozoficzny, zapoczątkowany encykliką Leona XIII - Aeterni Patris. Leon XIII wezwał do zaangażowania się katolików w pracę filozoficzną i przyjęcie w niej jednego wzorca - scholastyki, w szczególności w formie nadanej przez Tomasza z Akwinu.

Kierunki | edytuj kod

W ramach neoscholastyki pojawiły się dwa kierunki:

Cechy szczególne | edytuj kod

Wśród szczególnych cech nowej scholastyki wymienia się:

  • realizm poznawczy - przedmioty materialne realnie istnieją i można je poznać
  • byt jest konkretny i jednostkowy
  • metafizyka musi brać pod uwagę fakty naukowe, ale może odrzucać teorie, gdyż te są jedynie hipotezami

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Neoscholastyka" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy