Neptun (1911)


Neptun (1911) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Neptun – polski rzeczny holownik ratowniczy, zbudowany w Koźlu w roku 1911 przez stocznię "Kaiser Wilhelm Werft". W 1918 przejęty przez Polskę pod nazwą "Matejko", w tym samym roku przemianowany na "Neptun". Holownik był jednym z nielicznych tylnokołowców Flotylli Pińskiej. Obok funkcji holownika ratowniczego spełniał również funkcje bazy oddziału maskowania flotylli w Pińsku. "Neptun" zatonął w wyniku samozatopienia (na Prypeci) spowodowanego inwazją Armii Czerwonej z 17 września 1939 roku na ówczesną wschodnią Polskę.

Podstawowe dane techniczne | edytuj kod

  • Wyporność
    • standardowa 34 ton
    • pełna – 48 ton
  • Długość – 25 m
  • Napęd – maszyna parowa o mocy 35 KM, tylnokołowiec
  • Prędkość – 12 km/h

Uzbrojenie | edytuj kod

  • 1 działko 37 mm (początkowo, później zdemontowano)
  • 1 ckm 7,92 mm
Okręty rzeczne Polskiej Marynarki Wojennej 1918-1939
Na podstawie artykułu: "Neptun (1911)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy