Nerw bloczkowy


Nerw bloczkowy w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Nerw bloczkowy (łac. nervus trochlearis) – IV nerw czaszkowy. Ma charakter ruchowy, unerwia mięsień skośny górny w oczodole[1][2]. Jego jądro leży w nakrywce śródmózgowia[3]. Nerw bloczkowy wychodzi ze śródmózgowia na jego grzbietowej powierzchni, poniżej wzgórka dolnego blaszki pokrywy, bocznie od wędzidełka zasłony rdzeniowej górnej[4][1]. Dalej kieruje się na powierzchnię podstawną mózgu, biegnie w bocznej ścianie zatoki jamistej, następnie przez szczelinę oczodołową górną wnika do oczodołu[1]. Porażenie tego nerwu powoduje słaby zez zbieżny z odchyleniem gałki ocznej ku górze i podwójne widzenie[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d Bochenek i Reicher 2018 ↓, s. 178–179.
  2. Bochenek i Reicher 2018 ↓, s. 242–243.
  3. Bochenek i Reicher 2019 ↓, s. 35.
  4. Bochenek i Reicher 2019 ↓, s. 119.

Bibliografia | edytuj kod

  • AdamA. Bochenek AdamA., MichałM. Reicher MichałM., Anatomia człowieka. Tom V. Układ nerwowy obwodowy. Układ nerwowy autonomiczny. Powłoka wspólna. Narządy zmysłów, wyd. VI, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2018, ISBN 978-83-200-3258-1 .
  • AdamA. Bochenek AdamA., MichałM. Reicher MichałM., Anatomia człowieka. Tom IV. Układ nerwowy ośrodkowy, wyd. VI, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2019, ISBN 978-83-200-4203-0 .

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

Na podstawie artykułu: "Nerw bloczkowy" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy