Nicholas A’Hern


Nicholas A’Hern w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Nicholas Mark „Nick” A’Hern (ur. 6 stycznia 1969 w Swansea[1]) – australijski lekkoatleta, chodziarz, dwukrotny mistrz igrzysk Wspólnoty Narodów, trzykrotny olimpijczyk.

Urodził się w Walii, ale reprezentował Australię.

Spis treści

Kariera sportowa | edytuj kod

Zajął 7. miejsce w chodzie na 10 000 metrów na mistrzostwach świata juniorów w 1988 w Sudbury[2]

Startując w konkurencji seniorów został zdyskwalifikowany w eliminacjach chodu na 5000 metrów na halowych mistrzostwach świata w 1991 w Sewilli[3]. Zajął 20. miejsce w chodzie na 20 kilometrów na mistrzostwach świata w 1991 w Tokio[4], 22. miejsce na tym dystansie na igrzyskach olimpijskich w 1992 w Barcelonie[1] oraz 24. miejsce, również w chodzie na 20 kilometrów, na mistrzostwach świata w 1993 w Stuttgarcie[5].

Zdobył złoty medal w chodzie na 30 kilometrów na igrzyskach Wspólnoty Narodów w 1994 w Victorii, wyprzedzając Tima Berretta z Kanady i Scotta Nelsona z Nowej Zelandii[6]. Zajął 11. miejsce w chodzie na 20 kilometrów na mistrzostwach świata w 1995 w Göteborgu[7].

Na igrzyskach olimpijskich w 1996 w Atlancie A’Hern zajął 4. miejsce w chodzie na 20 kilometrów[1], a na mistrzostwach świata w 1997 w Atenach 18. miejsce w tej konkurencji[7].

Zwyciężył w chodzie na 20 kilometrów na igrzyskach Wspólnoty Narodów 1998 w Kuala Lumpur przed Kanadyjczykiem Arturo Huertą i swym kolegą z reprezentacji Australii Nathanem Deakesem[6]. Zajął 26. miejsce na tym dystansie na mistrzostwach świata w 1999 w Sewilli[7] i 10. miejsce na igrzyskach olimpijskich w 2000 w Sydney[1].

Pięciokrotnie startował w pucharze świata, zawsze w chodzie na 20 kilometrów, zajmując następujące miejsca: 1991 w San Jose – 15. miejsce, 1993 w Monterrey – 13. miejsce, 1995 w Pekinie – 15. miejsce, 1997 w Poděbradach – 12. miejsce i 1999 w Mézidon-Canon – nie ukończył[8].

Mistrz Australii w chodzie na 5000 metrów od 1990/1991 do 1997/1998, w chodzie na 20 kilometrów w latach 1995–1998 i w chodzie na 30 kilometrów w 1994, a także wicemistrz w chodzie na 5000 metrów w 1989/1990 i w chodzie na 20 kilometrów w 1990, 1999 i 2000[9].

Rekordy życiowe | edytuj kod

A’Hern miał następujące rekordy życiowe[10]:

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d Nick A'Hern, olympedia.org [dostęp 2020-10-21]  (ang.).
  2. World Junior Championships 1988, wjah.co.uk [dostęp 2020-10-21] [zarchiwizowane z adresu 2013-10-31]  (ang.).
  3. IAAF World Indoor Championships – Birmingham 2018, Statistics Handbook, IAAF, s. 111 [dostęp 2020-10-21]  (ang.).
  4. IAAF World Athletics Championships Doha 2019 Statistics Handbook, World Athletics, s. 215 [dostęp 2020-10-21]  (ang.).
  5. IAAF World Athletics Championships Doha 2019 Statistics Handbook, World Athletics, s. 215–216 [dostęp 2020-10-21]  (ang.).
  6. a b Nicholas A'Hern, thecgf.com [dostęp 2020-10-21]  (ang.).
  7. a b c IAAF World Athletics Championships Doha 2019 Statistics Handbook, World Athletics, s. 216 [dostęp 2020-10-21]  (ang.).
  8. IAAF World Race Walking Cup. Taicang 2014. Facts & Figures, IAAF, s. 11 [dostęp 2020-10-21]  (ang.).
  9. Nicholas AHERN (NSW) Male b. 6 Jan 1969, Australian Athletics [dostęp 2020-10-21]  (ang.).
  10. Nick A'Hern w bazie World Athletics (ang.) [dostęp 21 października 2020].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Nicholas A’Hern" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy