Nico Hülkenberg


Nico Hülkenberg w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii To jest najnowsza wersja przejrzana, która została oznaczona 15 sie 2019. Od tego czasu wykonano 5 zmian, które oczekują na przejrzenie. Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Nicolas „Nico” Hülkenberg (ur. 19 sierpnia 1987 w Emmerich am Rhein) – niemiecki kierowca wyścigowy ścigający się w zespole Renault w Formule 1. Zwycięzca 24-godzinnego wyścigu Le Mans 2015.

Jego menadżerem był Willi Weber, który prowadził karierą Michaela Schumachera[1].

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Początki kariery | edytuj kod

Hülkenberg rozpoczął karierę od kartingu w 1997 roku. Osiągnął mistrzostwo Niemiec, zarówno w kategorii juniorów, jak i seniorów, w roku 2002. Zadebiutował w Formule BMW, w zespole Josef Kaufmann Racing. W pierwszym sezonie startów, zdobywając 287 punktów (9 zwycięstw na 20 wyścigów), zdobył w niej tytuł mistrzowski.

Formuła 3 i A1 Grand Prix | edytuj kod

Nico Hülkenberg w bolidzie Formuły 3 Euro Series (2008)

Awansował do Niemieckiej Formuły 3, gdzie ponownie jeździł w ekipie Kaufmanna. W tej serii wygrał oraz zdobył kilka miejsc na podium. Ostatecznie zajął w niej 5. miejsce. Władze niemieckiego teamu, startującego w A1 Grand Prix, postanowiły zakontraktować go w roli głównego kierowcy (w jednej rundzie zastąpił go Christian Vietoris). Wygrał 9 wyścigów.

Podpisał kontrakt z ekipą ASM, startującą w Formule 3 Euro Series. Zdobył 78 punktów (cztery razy zwyciężał, w tym w wyścigu Masters at Zolder). W klasyfikacji generalnej osiągnął trzecią pozycję.

W drugim roku startów w Formule 3 był głównym kierowcą zespołu (przemianowanego na ART Grand Prix). Uzyskał 85 punktów, z dorobkiem siedmiu zwycięstw. Po dominującym sezonie był głównym faworytem do zwycięstwa w Grand Prix Makau. Konieczność przebywania na przygotowawczych testach GP2 zmusiły go jednak do zrezygnowania z wyjazdu do Azji.

GP2 | edytuj kod

W sezonie 2009 awansował do GP2. W przerwie zimowej dla nabrania doświadczenia z nowym bolidem dostał szansę startów w zimowym odpowiedniku tego serialu – azjatyckiej serii GP2. W pierwszym wyścigu zdobył pole position, natomiast w trzecim pierwsze zwycięstwo. Mimo realnych szans na mistrzostwo (pomimo nieuczestnictwa w trzech wyścigach) szefostwo francuskiego zespołu postanowiło zastąpić go przyszłym partnerem Niemca, Pastorem Maldonado, ze względu na kontrakt obowiązujący również starty Wenezuelczyka w azjatyckiej serii.

W głównej edycji zdobył 100 punktów i wywalczył tytuł mistrzowski, jako trzeci, po Brytyjczyku Lewisie Hamiltonie i Niemcu Nico Rosbergu, kierowca zdobył tytuł mistrzowski w debiutanckim sezonie. Jako drugi w historii kierowca tej serii, po Brazylijczyku Nelsonie Piquecie Jr, zdominował weekend, którym okazał się być wyścig w Niemczech, na torze Nürburgring, w deszczowej pogodzie.

Formuła 1 | edytuj kod

2009–2010: Williams | edytuj kod

Nico Hulkenberg podczas Grand Prix Malezji (2010)

W latach 20082009, poza startami w juniorskich seriach, pełnił również rolę kierowcy testowego ekipy Williams. W 2009 roku pierwszy testował bolid Williams FW31. Dzięki mistrzostwie w serii GP2 dostał angaż w brytyjskim zespole AT&T Williams. Jego partnerem zespołowym został Rubens Barrichello. Podczas inauguracyjnego wyścigu o Grand Prix Bahrajnu Hülkenberg zajął trzynaste miejsce w kwalifikacjach. Przez błąd na początku wyścigu i spadek na koniec stawki, wyścig ukończył na czternastym miejscu. W następnym wyścigu w Australii zakwalifikował się na piętnastym miejscu. Podczas kwalifikacji do Grand Prix Malezji uzyskał piąty czas. Wyścig udało mu się ukończyć na dziesiątym miejscu zdobywając tym samym pierwszy punkt w karierze. Do wyścigu w Chińskiej Republice Ludowej startował szesnasty, a wyścig ukończył na miejscu piętnastym. W Grand Prix Hiszpanii w kwalifikacjach osiągnął trzynaste miejsce, wyścig zakończył na szesnastej pozycji. Do wyścigu o Grand Prix Monako wystartował jedenasty lecz podczas jazdy w tunelu na pierwszym okrążeniu rozbił bolid. Podczas kwalifikacji do Grand Prix Turcji osiągnął siedemnasty czas, wyścig zakończył także na tej pozycji. W Grand Prix Kanady zakwalifikował się na dwunastym miejscu. Wyścig zakończył na trzynastej pozycji. Do Grand Prix Europy, Hülkenberg startował z ósmego miejsca. Ustanowił ten sam czas co jego partner zespołowy Rubens Barrichello, ale dlatego że jako pierwszy Hülkenberg przekroczył linię mety, to on wystartował ósmy, a nie dziewiąty. Przez pożar bolidu nie ukończył wyścigu. Startując trzynasty do wyścigu na Silverstone w Wielkiej Brytanii zdobył kolejny punkt w swej karierze dojeżdżając na dziesiątym miejscu. W wyścigu w Niemczech przez kłopoty z bolidem, wyścig Hülkenberg skończył na trzynastym miejscu. Grand Prix Węgier ukończył na szóstej pozycji. W Belgii był czternasty, a we Włoszech i Singapurze po raz kolejny zdobył po punkty. Na Monzy były to cztery punkty za siódme miejsce, a w Singapurze jedno. Podczas startu do Grand Prix Japonii na pierwszym okrążeniu w bolid Niemca uderzył Witalij Pietrow, uszkadzając mu zawieszenie i tym samym kończąc jego wyścig. W wyścigu w Korei Południowej zajął 10. miejsce. W kwalifikacjach do Grand Prix Brazylii na torze Interlagos zdobył pole position z przewagą ponad sekundy nad drugim Sebastianem Vettelem. Wyścig ten zakończył na ósmym miejscu za Nico Rosbergiem i przed Robertem Kubicą. Do Grand Prix Abu Zabi zakwalifikował się na piętnastym miejscu a wyścig zakończył na miejscu szesnastym. Sezon zakończył na 14. miejscu z 22. punktami.

2011–2012: Force India | edytuj kod

Nico Hülkenberg podczas Grand Prix Malezji w bolidzie Force India VJM04 (2011)

Na sezon 2011 Williams nie przedłużył kontraktu z Niemcem. Ponadto ogłoszono tę decyzję tak późno, że Hülkenberg nie zdołał znaleźć pracodawcy. Sezon ten spędził więc jako kierowca testowy w ekipie Force India. Z tym samym zespołem podpisał kontrakt kierowcy wyścigowego w sezonie 2012. Jego najwyższymi lokatami były czwarte miejsce podczas Grand Prix Belgii oraz piąte miejsca Walencji i w Brazylii. Z dorobkiem 63 punktów ukończył sezon na jedenastym miejscu w klasyfikacji generalnej.

2013: Sauber | edytuj kod

W 2013 roku Niemiec przeniósł się do Szwajcarskiej ekipy Sauber. Po raz kolejny jednak czekał go zawód. Sauber przestał być, w odróżnieniu od poprzedniego sezonu, liczącą się w stawce ekipą. Ponadto z powodu kłopotów finansowych Niemiec nie otrzymywał w ogóle pensji. Z tego też powodu zespół dał Hülkenberg wolną rękę w szukaniu nowego pracodawcy. Sytuacja nieco polepszyła się pod koniec sezonu, kiedy to Niemiec nawet otarł się o podium podczas Grand Prix Korei Południowej, a w innych wyścigach zajmował piąte-szóste pozycje. Ponadto polepszyła się sytuacja finansowa zespołu. Jednak ostatecznie Hülkenberg zdecydował się na zmianę ekipy, ogłaszając powrót do Force India.

Od 2014: Force India | edytuj kod

2014 | edytuj kod
Nico Hülkenberg podczas Grand Prix Singapuru w bolidzie Force India VJM07 (2014)

Sezon 2014 Niemiec rozpoczął szóstą pozycją w Australii. W kolejnych dwóch wyścigach dwukrotnie był piąty, co sprawiło, że wyjeżdżając z Bahrajnu Hülkenberg był trzecim kierowcą klasyfikacji generalnej. Niemiec zdobywał punkty nieprzerwanie aż do Grand Prix Niemiec. W wyścigu o Grand Prix Węgier po raz pierwszy nie osiągnął linii mety. Po przerwie letniej wyniki Niemca pogorszyły się wraz z pogorszeniem się kondycji finansowej jego zespołu. Jednak również częściej teraz przegrywał ze swoim partnerem zespołowym Sergio Pérezem. Ostatecznie jednak pokonał Meksykanina i z dorobkiem 96 punktów został sklasyfikowany na 9 miejscu w końcowej klasyfikacji kierowców.

Wyniki | edytuj kod

Stan: 4 sierpnia 2019

Formuła 1 | edytuj kod

Le Mans | edytuj kod

Seria GP2 | edytuj kod

Azjatycka Seria GP2 | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Michał Roszczyn: Weber planuje przyszłość Hulkenberga w Ferrari (pol.). f1wm.pl, 2010-01-28. [dostęp 2010-02-13].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Nico Hülkenberg" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy