Nicolas Cage


Nicolas Cage w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Nicolas Cage, właściwie Nicolas Kim Coppola[1] (ur. 7 stycznia 1964 w Long Beach) – amerykański aktor, reżyser i producent filmowy, bratanek reżysera Francisa Forda Coppoli[2]. Został laureatem Oscara i był jednym z najbardziej kasowych aktorów w Hollywood, zanim wystąpił w nieudanych produkcjach i zdobył osiem nominacji do Złotej Maliny[3].

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Wczesne lata | edytuj kod

Urodzony w Long Beach w stanie Kalifornia w rodzinie rzymskokatolickiej jako syn Joy Vogelsang, pochodzącej z Niemiec choreografki i tancerki baletowej, która chorowała na chroniczną depresję i Augusta Floyda Coppoli, Amerykanina włoskiego pochodzenia, scenarzysty, profesora komparatystyki, pioniera studiów dla niewidomych[4]. Wychował się z dwoma braćmi – Christopherem i Markiem[5]. Jego dziadek Carmine Coppola był kompozytorem, a babka Italia Pennino była aktorką.

Jego rodzice rozwiedli się w 1976. Uczęszczał do Beverly Hills High School, gdzie wystąpił w przedstawieniu Clifforda Odetsa Złoty chłopak (Golden Boy). Mając 15 lat, podjął naukę w American Conservatory Theatre w San Francisco. Później studiował aktorstwo u renomowanej nauczycielki Peggy Feury.

Kariera | edytuj kod

Nazwisko Cage przyjął od Luke’a Cage’a, jednego z superbohaterów Marvel Comics[6]. Po raz pierwszy na ekranie pojawił się w telewizyjnym filmie Najlepsze czasy (Best of Times, 1981)[7]. Rok później trafił na kinowy ekran w melodramacie komediowym Beztroskie lata w Ridgemont High (Fast Times at Ridgemont High, 1982) z Seanem Pennem, Jennifer Jason Leigh, Judge’em Reinholdem, Forestem Whitakerem i Anthonym Edwardsem w obsadzie. Następnie dostał rolę zbuntowanego punka Randy’ego w komedii romantycznej Dziewczyna z Doliny (Valley Girl, 1983) oraz pojawił się w dramacie kryminalnym swojego stryja, Francisa Forda Coppoli, Rumble Fish (1983) u boku Matta Dillona, Diane Lane, Mickeya Rourke, Toma Waitsa i Laurence’a Fishburne’a.

Dorabiał także jako sprzedawca popcornu w Fairfax Theater, zanim zrobił furorę wśród krytyków i publiczności w roli opiekuńczego i przedsiębiorczego sierżanta Ala Columbato, syna włoskich emigrantów, skrywającego wrażliwość pod maskę cynizmu w dramacie wojennym Alana Parkera na podstawie książki Williama Whartona Ptasiek (Birdy, 1984) z Matthew Modine w roli tytułowej[8]. Rola nieokrzesanego kochanka, romantycznego jednorękiego piekarza w komedii romantycznej Wpływ Księżyca (Moonstruck, 1987) z Cher przyniosła mu nominację do nagrody Złotego Globu, ustalając jego charakterystyczny „typ” – nieobliczalnego, zamkniętego w sobie, o lekko makabrycznym poczuciu humoru, często gwałtownego buntownika. Sławę zawdzięcza roli niezależnego Sailora Ripleya w przygodowej komedii kryminalnej Davida Lyncha Dzikość serca (Wild at Heart, 1990), gdzie śpiewa przebój Elvisa PresleyaLove Me Tender”. Za kreację scenarzysty-alkoholika Bena, który stracił pracę w studiu Hollywood, w melodramacie Zostawić Las Vegas (Leaving Las Vegas, 1995) otrzymał wiele wyróżnień, w tym nagrodę Srebrnej Muszli (Silver Seashell) Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w San Sebastián, Złoty Glob i Oscara[9].

Kolejną nominację do Oscara i Złotego Globu otrzymał za podwójną rolę niezwykle utalentowanego, ale zakompleksionego i neurotycznego scenarzysty filmowego, żywiołowego i nieco ekscentrycznego jego brata bliźniaka w komedii Adaptacja (Adaptation, 2002). Jednak postać szeryfa w horrorze Kult (The Wicker Man, 2006) doczekała się dwóch nominacji do Złotej Maliny.

Otrzymał honorowy doktorat Sztuk Pięknych Kalifornijskiego Uniwersytetu Stanowego Fullerton w maju 2001. Jego złota gwiazda na Walk of Fame została odsłonięta 31 lipca 1998.

Życie prywatne | edytuj kod

Z nieformalnego związku z Christiną Fulton ma syna Westona Coppolę Cage’a (ur. 1990). 8 kwietnia 1995 ożenił się z Patricią Arquette. Jednak 18 maja 2001 doszło do rozwodu. 10 sierpnia 2002 poślubił Lisę Marie, córkę Elvisa Presleya, którego jest wielkim fanem. 16 maja 2004 rozwiódł się. 30 lipca 2004 ożenił się z Alice Kim, byłą kelnerką, która pracowała w restauracji Kabuki w Los Angeles oraz w koreańskim klubie nocnym Le Privé w Los Angeles. Mają syna Kal-Ela (ur. 3 października 2005). Rozwiedli się w styczniu 2016[10]. 23 marca 2019 wziął czwarty ślub z makijażystką Eriką Koike, a cztery dni później złożył do sądu prośbę o unieważnienie małżeństwa[11]. Gdy sąd odrzucił wniosek, Cage złożył pozew o rozwód. 31 maja 2019 decyzją sądu małżeństwo zostało rozwiązane[12].

Jest zafascynowany postacią mistyka i filozofa Jakuba Boehme, który mieszkał i tworzył w Zgorzelcu. Podczas pobytu w Polsce gwiazdor odwiedził jego dom na Przedmieściu Nyskim i grób na cmentarzu w Görlitz[13].

Filmografia | edytuj kod

Jako producent | edytuj kod

Nagrody i nominacje | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Personalidade: Nicolas Cage (EUA) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2016-08-05].
  2. Nicolas Cage Facts: 55 Things You (Probably) Don't Know About the Oscar Winner (ang.). Moviefone. [dostęp 2016-08-05].
  3. Karol Barzowski (2019-01-07): Nicolas Cage: wyjątkowy talent czy definicja kiczu? (pol.). Onet.pl. [dostęp 2009-08-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-08)].
  4. Nicolas Cage Biography (1964?-) (ang.). Film Reference. [dostęp 2016-08-05].
  5. Nicolas Cage wraca do formy (pol.). Interia.pl. [dostęp 2009-08-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-08)].
  6. Nicolas Cage: Człowiek mem (pol.). Interia.pl. [dostęp 2019-01-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-08)].
  7. Nicolas Cage (ang.). Rotten Tomatoes. [dostęp 2016-08-05].
  8. Nicolas Cage (wł.). MYmovies. [dostęp 2016-08-05].
  9. Nicolas Cage (7 de Janeiro de 1964) (port.). Filmow.com. [dostęp 2016-08-05].
  10. Alice Kim – Bio, Facts, Family Life of Nicholas Cage's Ex-Wife (ang.). TheFamousPeople.com. [dostęp 2018-08-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-13)].
  11. Nicolas Cage chce anulowania małżeństwa. Po czterech dniach od ślubu (pol.). Onet.pl. [dostęp 2019-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-03-29)].
  12. Tyler McCarthy: Nicolas Cage, Erika Koike divorce granted after ending relationship 4 days into marriage: report (ang.). W: FOX [on-line]. 2019-06-03. [dostęp 2019-06-03].
  13. akol (2006-01-13): Nicolas Cage w Zgorzelcu (pol.). Gazeta Wyborcza. [dostęp 2009-08-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-05)].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Nicolas Cage" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy