Nie było słońca tej wiosny


Nie było słońca tej wiosny w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Nie było słońca tej wiosny – polski film fabularny, dramat wojenny, z roku 1983 w reżyserii Juliusza Janickiego, ukazujący życie codzienne mieszkańców wsi w czasie okupacji. Reżyser filmu został wyróżniony za tę produkcję Syrenką Warszawską w kategorii filmu fabularnego w 1984 r.

Opis fabuły | edytuj kod

Akcja filmu toczy się w 1943 roku podczas II wojny światowej. Z transportu ucieka młoda żydowska lekarka – Chaja (Ernestyna Winnicka). Piotr Worosz (Maciej Kozłowski), młody gospodarz, postanawia zapewnić jej schronienie, chociaż jego żona i rodzice stanowczo się temu sprzeciwiają. Wkrótce we wsi wszyscy wiedzą, że kobieta ukrywa się u Woroszów, a Piotr ma z tego powodu poważne kłopoty. Atrakcyjna dziewczyna fascynuje go coraz bardziej, zdaje sobie jednak sprawę, jak wiele dzieli jego, prostego, wiejskiego chłopa, z wykształconą kobietą pochodzącą z miasta. Pomimo gorącego romansu Chaja odchodzi, by jako lekarka pomagać partyzantom. Piotr ukrywa się w lochu, w którym wcześniej chowała się Żydówka. Kiedy po pewnym czasie z niego wychodzi, okazuje się, że jego dom został doszczętnie spalony wraz z jego rodziną – rodzicami, żoną i synkiem. Nad ruinami stary Żyd Josek śpiewa żałobną pieśń.

Obsada | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Nie było słońca tej wiosny" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy