Niebieskie jak Morze Czarne


Niebieskie jak Morze Czarne w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Niebieskie jak Morze Czarne – polska komedia z 1971 roku w reżyserii Jerzego Ziarnika. Premiera filmu miała miejsce w 1973 roku[1].

Spis treści

Opis fabuły | edytuj kod

Przez granicę polsko-czechosłowacką jedzie autokar z „młodzieżową” wycieczką do Bułgarii, ale w autobusie znajdują się dyrektorzy. Jedynym młodym człowiekiem jest pilot wycieczki Piotr – student szkoły filmowej, który przy okazji filmuje całą wyprawę. Wycieczkowicze pozbywają się tabliczki „wycieczka młodzieżowa”, ale jadący za nimi Węgier zwraca „zgubę”. Nastrój psuje im Piotr swymi ironicznymi komentarzami. Kiedy docierają nad Morze Czarne, okazuje się, że muszą spać w namiotach. Na nic zdają się protesty. Piękna pogoda rekompensuje wszystkie niedostatki. Uczestniczą nawet w zawodach, które wygrywają. Postanawiają się pozbyć pilota, który ostatecznie zostaje odwołany do Warszawy. Dopiero pod koniec wypoczynku okazuje się, że wakacje spędzili nad Bałtykiem[1].

Obsada aktorska | edytuj kod

Źródło: Filmpolski.pl[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Niebieskie jak Morze Czarne w bazie filmpolski.pl

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Niebieskie jak Morze Czarne" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy