Nienadowa


Na mapach: 49°49′55″N 22°25′57″E/49,831944 22,432500

Nienadowa w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Nienadowawieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie przemyskim, w gminie Dubiecko[4][5]. Leży nad rzeką San.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa przemyskiego.

Spis treści

Części wsi | edytuj kod

Historia | edytuj kod

Pierwsza wzmianka o Nienadowej pochodzi z dokumentów z 1441 roku, kiedy to miejscowość stanowiła przedmieście Dubiecka. Osada w XV wieku wchodziła do dóbr Kmitów. Z ich to rąk przeszła na własność Stadnickich. W 1588 roku Stanisław Stadnicki, zamienił tę miejscowość na Łańcut z Anną Pilecką. Następnymi właścicielami była rodzina Derszniaków, od których wieś nabyła rodzina Ignacego Krasickiego z Dubiecka.

W XVIII stuleciu miejscowość była własnością Dembińskich. W dworze spędził lata chłopięce, u dziadka Jana Nepomucena Dembińskiego, znany później komediopisarz Aleksander Fredro. Dwór nienadowski rozebrał mąż Eleonory Bardeleben, Antoni Dembiński (oficer insurekcji kościuszkowskiej). W miejscu gdzie, stał wcześniej dwór, w początkach XIX w. wzniesiony został przez wuja Antoniego Dembińskiego wg projektu Christiana Piotra Aingera, nowy budynek, klasycystyczny, który przetrwał do dnia dzisiejszego stanowiąc własność Mycielskich, a następnie Wołkowieckich.

Podczas okupacji ruch oporu dokonał we wsi akcji, konfiskując hitlerowcom (2 marca 1942 roku) broń złożoną w gorzelni dworskiej. Inną udaną akcją ruchu oporu było uszkodzenie 13 maja 1944 roku mostu na Sanie, zbudowanego przez Niemców wiosną 1944 roku dla celów strategicznych.

Kościół | edytuj kod

Kościół Najświętszej Maryi Panny Nieustającej Pomocy w Nienadowej

W latach 20. XX wieku powstała inicjatywa budowy we wsi kościoła katolickiego. W 1930 r. sporządzono plan świątyni, natomiast w 1931 roku wykonano fundamenty. Wybuch II wojny światowej wstrzymał budowę do 1984, kiedy powstał społeczny komitet budowy. W 1988 rozpoczęto budowę murów, a w 1989 poświęcono i wmurowano kamień węgielny. 31.07.1998 ks. abp Józef Michalik poświęcił kościół, jako kościół filialny parafii w Dubiecku, nadając mu tytuł „Najświętszej Maryi Panny Nieustającej Pomocy”[6].

Ciekawostki | edytuj kod

W latach 1881-1882 pracowała w Nienadowej, jako nauczycielka, Maria Bartusówna, poetka okresu pozytywizmu.

Nienadowa należy do najdłuższych wsi powiecie przemyskim, ciągnie się 4 km w kierunku północnym, dochodząc do pasma wzgórz o wysokości 443 m n.p.m.


Przypisy | edytuj kod

  1. Portal polskawliczbach.pl
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2018-04-08].
  3. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  4. a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  5. a b GUS. Rejestr TERYT
  6. WiesławW. Bembenek WiesławW., Nienadowa, nienadowa.eu [dostęp 2016-07-20] .

Linki zewnętrzne | edytuj kod

  1. Zasanie 1.) os. dom. do Sielnicy w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XIV: Worowo – Żyżyn. Warszawa 1895.
Na podstawie artykułu: "Nienadowa" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy