Niezależna Socjalistyczna Partia Pracy


Niezależna Socjalistyczna Partia Pracy w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Niezależna Socjalistyczna Partia Pracy (NSPP) – polska partia polityczna grupująca lewicowych socjalistów, działająca od 1922 do 1937. Do 1924 nosiła nazwę Partia Niezależnych Socjalistów.

Historia | edytuj kod

Powstała na przełomie 1921 i 1922 roku w wyniku odejścia z Polskiej Partii Socjalistycznej grupy działaczy. W 1921 wyszedł pierwszy numer pisma "Głos Niezależnych Socjalistów". 12 marca 1922 na zjeździe 40 działaczy socjalistycznych w Krakowie ukonstytuowała organizacja się pod nazwą "Partia Niezależnych Socjalistów" (PNS). Partia rejestrowała swoich zwolenników w Krakowie, Wieliczce, Jaśle, Zawierciu, Trzebini, Chrzanowie, Sosnowcu, Będzinie, Lublinie i Lwowie. W Bydgoszczy do partii przystąpiło dwóch radnych i działaczy związkowych: Leopold Kronenberg i Laurenty Zacharjasiewicz.

W lipcu 1922 połączyła się z nią – jako sekcja autonomiczna – Żydowska Socjalistyczna Partia Robotnicza "Ferajnigte". Partia wzięła udział w wyborach parlamentarnych 1922, uzyskując w dwunastu okręgach 6694 głosy.

W 1924 grupa rozłamowa z wileńskiej organizacji PPS kierowana przez Aleksandra Zasztowta, założyła w Wilnie Związek Socjalistyczny "Praca". 21 września 1924 grupa ta zjednoczyła się z PNS pod nazwą "Niezależna Socjalistyczna Partia Pracy" (NSPP). Partia posiadała wpływy w Częstochowie (zdobyła m.in. 5 mandatów w Kasie Chorych) czy w Bydgoszczy (5 mandatów radnych z listy Wolnych Związków Zawodowych).

Czołowym działaczem i ideologiem NSPP był Bolesław Drobner, który pełnił funkcję przewodniczącego Centralnego Komitetu Wykonawczego. NSPP związana była z Międzynarodową Wspólnotą Pracy Partii Socjalistycznych. Od 1923 była członkiem Socjalistycznej Międzynarodówki Robotniczej.

W 1927 NSPP podjęła rozmowy z PPS na temat zjednoczenia. Wywołało to w NSPP ostre spory, a następnie rozłam. Większość wraz z Bolesławem Drobnerem przyłączyła się w 1928 PPS. Część zrzeszająca kilkadziesiąt osób z Warszawy, Wilna i Bydgoszczy, kontynuowała do 1937 działalność pod dawną nazwą, kiedy to została rozwiązana przez władze państwowe.

 Zobacz też kategorię: Politycy Niezależnej Socjalistycznej Partii Pracy.

Bibliografia | edytuj kod

  • Jan Tomicki, Lewica socjalistyczna w Polsce 1918–1939, Warszawa 1982, ISBN 83-05-11-67-2

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Niezależna Socjalistyczna Partia Pracy" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy