Nikołaj Trawin


Nikołaj Trawin w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Nikołaj Trawin, ros. Николай Васильевич Травин (ur. 23 lutego 1898 we wsi Boryszewskaja Swoboda[1], zm. 1964) – generał major artylerii Armii Radzieckiej i generał brygady ludowego Wojska Polskiego.

Życiorys | edytuj kod

Nikołaj Trawin urodził się 23 lutego 1898 w miejscowości Boryszewskaja Swoboda, w guberni symbirskiej, w rodzinie Wasyla. Skończył 8 klas szkoły realnej. W lutym 1916 został wcielony do Armii Imperium Rosyjskiego i przydzielony do Szkoły Junkrów Artylerii. W sierpniu 1916, po ukończeniu szkoły i awansie na chorążego, został dowódcą plutonu artylerii[2].

W sierpniu 1918 ochotniczo wstąpił do Armii Czerwonej, gdzie był dowódcą plutonu, potem dowódcą baterii. W sierpniu 1919 został szefem łączności i adiutantem samodzielnego dywizjonu artylerii. Walczył w wojnie domowej w Rosji. Od stycznia 1932 dowódca dywizjonu artylerii przeciwlotniczej, od stycznia 1937 szef sztabu, a od czerwca 1937 dowódca pułku artylerii przeciwlotniczej. Brał udział w agresji sowieckiej na Finlandię 1939-1940. Jesienią 1940 został dowódcą korpusu obrony przeciwlotniczej w rejonie Leningradu[2].

Uczestnik wojny wielkiej wojny ojczyźnianej. Od maja 1943 jako dowódca dywizji artylerii przeciwlotniczej. 1 lipca 1944 awansował na generała majora artylerii. W listopadzie 1944 został dowódcą artylerii - zastępcą dowódcy Leningradzkiej Armii Przeciwlotniczej. Od września 1946 dowodził korpusem artylerii przeciwlotniczej, a od maja 1949 artylerią Leningradzkiego Rejonu Obrony Powietrznej Kraju[2].

8 stycznia 1950 został przyjęty do Wojska Polskiego w stopniu generała brygady. 23 stycznia 1950 został wyznaczony na stanowisko komendanta Grupy Organizacyjno-Przygotowawczej Dowództwa Obrony Przeciwlotniczej. 21 marca 1950 został mianowany dowódcą Obrony Przeciwlotniczej, a 12 lipca 1951 dowódcą Wojsk Obrony Przeciwlotniczej Obszaru Kraju[2]. 13 listopada 1952 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i odesłany do ZSRR[3]. Na stanowisku dowódcy Wojsk OPL OK zastąpił go generał brygady Sergiusz Sazonow[4].

Ordery i odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Według biogramu zamieszczonego na oficjalnym portalu miasta Ałatyr generał Trawin urodził się 24 lutego 1898 we wsi Waruszskaja Wola, ros. Варушская слобода, w surskim rejonie (obecnie obwód uljanowski), a zmarł w 1964.
  2. a b c d Stefan Czmur, Waldemar Wójcik, Generałowie w stalowych mundurach, s. 192-193.
  3. Edward Jan Nalepa, Oficerowie Armii Radzieckiej ..., s. 194, 204, 257, 263, 274.
  4. Edward Jan Nalepa, Oficerowie Armii Radzieckiej ..., s. 188-189.

Bibliografia | edytuj kod

  • Stefan Czmur, Waldemar Wójcik, Generałowie w stalowych mundurach, Dom Wydawniczy „Bellona” i Redakcja Czasopism Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej, Warszawa-Poznań 2003, ​ISBN 83-11-09587-6​, ​ISBN 83-902541-3-1​.
  • Henryk Kosk, Generalicja polska, t. II, Pruszków 2001.
  • Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990, t. IV: S-Z, Toruń 2010, s. 143-144.
  • Edward JanE.J. Nalepa Edward JanE.J., Oficerowie Armii Radzieckiej w Wojsku Polskim 1943-1968, Warszawa: Bellona, 1995, ISBN 83-11-08353-3, OCLC 830273795 .
Na podstawie artykułu: "Nikołaj Trawin" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy