Nils Täpp


Nils Täpp w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Nils Bertil Täpp (ur. 27 października 1917 w Malung, zm. 23 października 2000 tamże) – szwedzki biegacz narciarski, dwukrotny medalista olimpijski oraz złoty medalista mistrzostw świata.

Spis treści

Kariera | edytuj kod

Jego olimpijskim debiutem były igrzyska w Sankt Moritz w 1948 r. Wspólnie z Nilsem Östenssonem, Gunnarem Erikssonem i Martinem Lundströmem zdobył złoty medal w sztafecie 4x10 km. Cztery lata później, podczas igrzysk olimpijskich w Oslo wraz z Sigurdem Anderssonem, Enarem Josefssonem i Martinem Lundströmem wywalczył brązowy medal w sztafecie. Na tych samych igrzyskach zajął też siódme miejsce w biegu na 18 km techniką klasyczną.

W 1950 roku wystartował na mistrzostwach świata w Lake Placid, gdzie Szwedzi w składzie: Nils Täpp, Karl-Erik Åström, Martin Lundström i Enar Josefsson zdobyli kolejny złoty medal w sztafecie. Na kolejnych mistrzostwach świata Täpp już nie startował.

Ponadto Täpp zwyciężał w mistrzostwach Szwecji: w 1946 roku na dystansie 15 km, w 1949 roku w sztafecie, w barwach klubu Östersunds SK.

Osiągnięcia | edytuj kod

Igrzyska olimpijskie | edytuj kod

Mistrzostwa świata | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Skład drużyny: Nils Östensson, Nils Täpp, Gunnar Eriksson, Martin Lundström
  2. Skład drużyny: Nils Täpp, Sigurd Andersson, Enar Josefsson, Martin Lundström
  3. Skład drużyny: Nils Täpp, Karl-Erik Åström, Martin Lundström, Enar Josefsson

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Nils Täpp" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy