Niuton


Niuton w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Niuton (N) – jednostka siły w układzie SI[1] (jednostka pochodna układu SI)[2].

1 N to siła, z jaką trzeba działać na ciało o masie 1 kg, aby nadać mu przyspieszenie równe 1 m/s²[2]

1 N = 1 k g m s 2 {\displaystyle \mathrm {1\,N=1{\frac {kg\cdot m}{s^{2}}}} }

Nazwa niuton upamiętnia angielskiego uczonego Isaaca Newtona.

Spis treści

Przykłady | edytuj kod

  • 1 N to siła z jaką ziemska grawitacja oddziałuje na ciało o masie około 10/98 kg ≈ 102 g (np. małe jabłko).
  • Na powierzchni Ziemi na ciało o masie 1 kg działa siła skierowana w dół o wartości około 9,81 N (czyli 1 kgf[3]. W inżynierii i w codziennym życiu często stosuje się przybliżenie:
9,81 N = 1 kgf ≈ 10 N. 
  • Dekaniuton (daN) = 10 N jest używany do określenia wytrzymałości np. lin jako przybliżenie 1 kgf.
  • Siła przyciągania Ziemi działająca na człowieka o masie 75 kg wynosi około 736 N.

Przedrostki SI | edytuj kod

Wielokrotności i podwielokrotności jednostki (wyróżniono najczęściej używane):

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. niuton, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2021-10-15] .
  2. a b Mały ilustrowany leksykon techniczny, Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 1982, s. 324, ISBN 83-204-0425-8 .
  3. Rozporządzenie Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 15 lutego 2005 r. w sprawie jednolitości miar i dokładności pomiarów związanych z obronnością i bezpieczeństwem państwa, Dz.U. z 2005 r. nr 37, poz. 328, zmn. Dz.U. z 2005 r. nr 66, poz. 581 i Dz.U. z 2007 r. nr 90, poz. 597
Układ SI

Na podstawie artykułu: "Niuton" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy