Niziny Sasko-Łużyckie


Niziny Sasko-Łużyckie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Niziny Sasko-Łużyckie (317) – podprowincja fizycznogeograficzna na pograniczu południowo-zachodniej Polsce i wschodnich Niemiec, stanowiąca południową część Niżu Środkowoeuropejskiego. W regionie dominują piaszczyste stożki napływowe sudeckich rzek: Nysy Łużyckiej, Bobru i Kwisy. Przeważają tu bory sosnowe. Bogate złoża miedzi (LGOM) na obszarze monokliny przedsudeckiej.

Na terenie Polski Niziny Sasko-Łużyckie dzielą się na 3 makroregiony i 7 mezoregionów:

317.2 Obniżenie Dolnołużyckie 317.23 Kotlina Zasiecka 317.4 Wzniesienia Łużyckie 317.46 Wał Mużakowski 317.7 Nizina Śląsko-Łużycka 317.74 Bory Dolnośląskie 317.75 Równina Szprotawska 317.76 Wysoczyzna Lubińska 317.77 Równina Legnicka 317.78 Równina Chojnowska

Bibliografia

Na podstawie artykułu: "Niziny Sasko-Łużyckie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy