Norbertanie


Norbertanie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Habit norbertański

Norbertanie (Premonstratensi) – zakon rzymskokatolicki założony w 1120[2] przez św. Norberta z Xanten w miejscowości Prémontré koło Laon we Francji. Oparty jest na regule św. Augustyna z Hippony. Zakon norbertanów w XIV wieku obejmował 655 opactw i probostw. Obecnie w świecie jest około 1450 zakonników w 51 domach. Zakon wydał 10 świętych i 4 błogosławionych. Wśród błogosławionych jest też polska norbertanka, Bronisława. Pierwsi premonstratensi przybyli do Polski w 1126.

Siostry norbertanki z zakonu klauzurowego w Imbramowicach

Przypisy | edytuj kod

  1. Norbertanie w bazie catholic-hierarchy.org (ang.)
  2. Praca zbiorowa: Historia powszechna Tom 7 Od upadku cesarstwa rzymskiego do ekspansji islamu. Karol Wielki. T. 7. Mediaset Group SA, 2007, s. 426. ISBN 978-84-9819-814-0.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (order of canons regular):
Na podstawie artykułu: "Norbertanie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy