Norberto Méndez


Norberto Méndez w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Norberto Doroteo Méndez (5 stycznia 1923 - 22 czerwca 1998) - piłkarz argentyński noszący przydomek Tucho, napastnik.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Urodzony w Buenos Aires Méndez karierę piłkarską rozpoczął w 1941 roku w klubie Huracán Buenos Aires, gdzie zadebiutował obok dwóch wybitnych reprezentantów kraju - Herminio Masantonio i Emilio Baldonedo. Jako piłkarz klubu Huracán wziął udział w turnieju Copa América 1945, gdzie Argentyna zdobyła tytuł mistrza Ameryki Południowej. Méndez zagrał w pięciu meczach - z Ekwadorem, Kolumbią (zdobył 2 bramki), Chile (zdobył 1 bramkę), Brazylią (zdobył wszystkie 3 bramki) i Urugwajem. Jako zdobywca 6 bramek został królem strzelców turnieju.

Rok później wziął udział w turnieju Copa América 1946, gdzie Argentyna drugi raz z rzędu zdobyła tytuł mistrza Ameryki Południowej. Méndez zagrał we wszystkich pięciu meczach - z Paragwajem (w 68 minucie wszedł na boisko za Vicente de la Matę), Boliwią (zdobył 2 bramki), Chile, Urugwajem (zdobył bramkę) i Brazylią (zdobył wszystkie 2 bramki). Jako zdobywca 5 goli został wicekrólem strzelców turnieju.

Nadal jako gracz klubu Huracán wziął udział w turnieju Copa América 1947, gdzie Argentyna trzeci raz z rzędu zdobyła mistrzostwo Ameryki Południowej. Méndez zagrał we wszystkich 7 meczach - z Paragwajem (zdobył bramkę), Boliwią (zdobył 2 bramki), Peru, Chile, Kolumbią, Ekwadorem (zdobył bramkę) i Urugwajem (zdobył 2 bramki - w 86 minucie zmienił go Mario Fernández). Jako zdobywca 6 bramek został wicekrólem strzelców turnieju.

W 1947 roku, razem z duetem Juan Carlos Salvini - Llamil Simes, został graczem klubu Racing Buenos Aires, tworząc znakomity atak: Juan Carlos Salvini - Norberto Doroteo Méndez - Rubén Norberto Bravo - Llamil Simes - Ezra Sued. Razem z Racingiem trzy razy z rzędu zdobył tytuł mistrza Argentyny - w 1949, 1950 i 1951 roku. W 1952 roku na trzy miesiące wypożyczony został do urugwajskiego klubu Nacional Montevideo[1], któremu pomógł w zdobyciu mistrzostwa Urugwaju. Po powrocie do Racingu pomógł klubowi zdobyć wicemistrzostwo Argentyny. Później Méndez grał w Racingu jeszcze przez 2 lata - łącznie w barwach Racingu rozegrał 128 meczów i zdobył 47 bramek.

W 1954 roku przeniósł się do klubu Tigre Buenos Aires. W 1956 roku wrócił do klubu Huracán, gdzie w 1958 roku zakończył karierę piłkarską. Méndez w lidze argentyńskiej rozegrał łącznie 392 mecze i zdobył 123 bramki.

W reprezentacji Argentyny w latach 1945-1956 rozegrał 31 meczów i zdobył 19 bramek. Aż 17 bramek zdobył podczas turniejów Copa América, co czyni go najlepszym strzelcem w tabeli wszech czasów tych rozgrywek.

Méndez był piłkarzem krępym i niewysokim, mającym podobne skłonności do tycia jak słynny węgierski piłkarz Ferenc Puskás. Charakteryzowała go kocia zręczność ruchów[1], a piłką potrafił z jednakową swobodą operować obiema nogami, jak i głową. Mistrzowsko opanował tzw. palomity, czyli lekkie, podkręcone strzały, przy których piłka zataczała łuk przed wpadnięciem w światło bramki. Nie ograniczał się jednak do lekkich, technicznych strzałów, gdyż potrafił uderzać z potężną siłą z odległości 30 metrów[1]. Należy także do najwybitniejszych mistrzów dryblingu w dziejach argentyńskiego futbolu. Nigdy jednak, w odróżnieniu od pozostałych wirtuozów, nie nadużywał dryblingu, nie stosował go jedynie na pokaz, ale zawsze po to, by zbliżyć się do bramki rywala i strzelić gola.

Mówiono o Méndezie, że miał trzy wielkie miłości w swym życiu - Huracán był jego ukochaną, Racing żoną, a reprezentacja Argentyny pasją.

Sukcesy | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c encyklopedia FUJI

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Norberto Méndez" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy