Normalna skocznia narciarska


Normalna skocznia narciarska w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Normalna skocznia narciarska – typ skoczni narciarskiej pod względem wielkości plasujący się pomiędzy skoczniami średnimi a dużymi.

Według standardów przyjętych przez Międzynarodową Federację Narciarską skocznia klasyfikowana jest jako normalna, gdy jej rozmiar (HS) wynosi pomiędzy 85 a 109 m. Punkt konstrukcyjny takiej skoczni umieszczony ma być pomiędzy 75 a 99 m[1].

Podczas zawodów Pucharu Świata rozgrywano początkowo od 7 do 10 konkursów w sezonie na normalnych skoczniach (najwięcej - 10 - w sezonie 1986/1987), jednak w latach 90. XX w. zaczęto odchodzić od rozgrywania tego typu konkursów. Po raz pierwszy w historii Pucharu Świata żadnego konkursu na skoczni normalnej nie rozegrano w sezonie 2000/2001 (planowany był jeden taki konkurs, ale został odwołany). Później, w XXI wieku w ramach Pucharu Świata na skoczniach normalnych rozegrano łącznie już tylko 17 konkursów (13 indywidualnych, 2 drużynowe i 2 drużynowe mieszane):

Wszystkie konkursy w Lahti, konkursy w Kuopio i Pjongczang oraz jeden z dwóch konkursów w Krasnej Polanie i konkurs z sezonu 2015/2016 w Lillehammer były zresztą zaplanowane do rozegrania na skoczniach dużych, a przeniesiono je na skocznie normalne tylko z powodu trudnych warunków atmosferycznych.

Konkursy skoków na normalnej skoczni rozgrywane są podczas mistrzostw świata (od 1962 indywidualnie, a także w latach 1982-1997, 2001 i 2005 w drużynie) oraz podczas igrzysk olimpijskich. Na tego typu skoczniach rozgrywane są zawody podczas uniwersjady oraz mistrzostw świata juniorów.

Aktualnie mistrzem świata w skokach na takim obiekcie jest Dawid Kubacki, natomiast mistrzem olimpijskim Andreas Wellinger. Wśród pań zarówno mistrzynią olimpijską, jak i mistrzynią świata jest Maren Lundby.

Najlepsi zawodnicy trenują na skoczniach normalnych głównie po to, by skorygować błędy techniczne podczas wybicia z progu.

Spis treści

Normalne skocznie posiadające homologację FIS | edytuj kod

Stan na 22 lipca 2018

Uwagi | edytuj kod

  1. Skocznia klasyfikowana jest jako normalna ze względu na rozmiar wynoszący 109 m. Na podstawie punktu K ustalonego na 100 m uznana byłaby za dużą.

Przypisy | edytuj kod

  1. Hans-HenriH.H. Gasser Hans-HenriH.H., Standards for the Construction of Jumping Hills - 2012, FIS, s. 7 [dostęp 2018-07-25] [zarchiwizowane z adresu 2018-02-28]  (ang.).

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Normalna skocznia narciarska" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy