Nowa Szkoła Friesa


Nowa Szkoła Friesa w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Nowa Szkoła Friesa (niem. Neue Fries’sche Schule) – nazwa stosowana dla określenia neokantowskiej formacji filozoficznej zainicjowanej przez Leonarda Nelsona i funkcjonującej w Niemczech na początku XX wieku.

Jakob Friedrich Fries (1773-1843) miał zwolenników w połowie XIX wieku i na początku XX wieku[1]. Dlatego można mówić o pierwszej szkole Friesa i o nowej szkole Friesa, zwanej również szkołą neofriesowską[2]. Powstanie nowej szkoły Friesa zawdzięczamy przede wszystkim Leonardowi Nelsonowi, który w 1904 roku rozpoczął wydawanie czasopisma Abhandlungen der Fries’schen Schule. Neue Folge, nawiązującego wprost do czasopisma pierwszej szkoły Friesa Abhandlungen der Fries’schen Schule wydawanego w latach 1847–1849. W 1913 roku Nelson powołał wraz z Arthurem Kronfeldem Towarzystwo Jakoba Friedricha Friesa (Jakob-Friedrich-Fries-Gesellschaft), działające do 1921 roku.

Do nowej szkoły Friesa zalicza się takich filozofów i naukowców jak:

Przypisy | edytuj kod

  1. Andrzej J.A.J. Noras Andrzej J.A.J., Historia neokantyzmu, Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, 2012, s. 58, ISBN 978-83-226-2081-6, OCLC 827703767 [dostęp 2018-08-16] .
  2. TomaszT. Kubalica TomaszT., Różne znaczenia szkoły w filozofii a neokantyzm Leonarda Nelsona, „Folia Philosophica”, 33, 2015, s. 56, ISSN 1231-0913 [dostęp 2018-08-16] .
Na podstawie artykułu: "Nowa Szkoła Friesa" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy