Nowe siedem cudów świata


Nowe siedem cudów świata w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Nowe siedem cudów świata - zwycięzcy

Siedem nowych cudów świata – proponowana wersja współczesnej listy siedmiu cudów świata, której tworzeniem zajęła się szwajcarska firma New Open World Corporation (NOWC). Lista została ogłoszona 7 lipca 2007 roku w Lizbonie na stadionie Estádio da Luz o godzinie 21:30 czasu lokalnego. Finałowe głosowanie trwało od 1 stycznia 2006 do 6 lipca 2007, w tym czasie zostało oddanych ponad 90 mln głosów[1].

Siedmiu zwycięzców zostało wybranych w głosowaniu, które odbywało się poprzez internet oraz telefon.

Spis treści

Lista siedmiu nowych cudów świata | edytuj kod

Nowymi cudami świata zostały następujące obiekty:[2]

Historia | edytuj kod

Projekt wyboru siedmiu nowych cudów świata został zapoczątkowany we wrześniu 1999 roku przez filmowca, lotnika oraz podróżnika Bernarda Webera, Kanadyjczyka szwajcarskiego pochodzenia[3][4]. Do 24 listopada 2005 w projekcie znalazło się 177 kandydujących obiektów, które musiały spełniać kryterium ukończenia budowy przed 2000 rokiem. Organizacja NOWC 1 stycznia 2006 ogłosiła listę 21 finalistów, później lista skróciła się do 20 finalistów, po wycofaniu z głosowania Piramid w Gizie, które otrzymały tytuł honorowego kandydata.

Lista 21 finalistów | edytuj kod

Kraje i obiekty z finału wyborów

Finaliści[5], alfabetycznie:

Krytyka | edytuj kod

Pomimo iż panelowi ekspertów zaangażowanemu w projekt nowych siedmiu cudów świata przewodniczył były dyrektor generalny UNESCO, Federico Mayor[6], to UNESCO jednoznacznie zdystansowała się od tego przedsięwzięcia[7], oświadczając że "Lista siedmiu nowych cudów świata będzie tworem prywatnej inicjatywy, który w żaden istotny i trwały sposób nie wpłynie na zachowanie wybranych obiektów"[8].

Co więcej, każdy oddający swój głos mógł oddać także kolejny, kupując go od NOWC.[9]

Kontrowersje może także wzbudzać fakt mobilizowania w wielu krajach własnych mieszkańców do głosowania, m.in. władze Peru uruchomiły na placach terminale komputerowe, by zwiększyć szanse Machu Picchu; w Brazylii prezydent Luiz Inácio Lula da Silva nawoływał do oddania głosu na pomnik Chrystusa Odkupiciela w Rio de Janeiro; w promowanie Petry włączyła się jordańska rodzina królewska, a jordańscy dyplomaci w innych krajach arabskich zachęcali do głosowania na ten obiekt; w Indiach zaś do poparcia mauzoleum Tadź Mahal w Agrze namawiały gwiazdy Bollywood[3].

Przypisy | edytuj kod

  1. New 7 wonders of the world named (ang.). CNN.com, 8 lipca 2007. [dostęp 8 lipca 2007].
  2. n7w: Results - THE NEW 7 WONDERS OF THE WORLD (ang.). [dostęp 8 lipca 2007].
  3. a b Wojciech Pastuszka, jg, A: Mamy nowe siedem cudów świata. Gazeta.pl, 8 lipca 2007. [dostęp 8 lipca 2007].
  4. n7w: NOWC Milestone page (ang.). [dostęp 8 lipca 2007].
  5. n7w: Finalist Page (ang.). [dostęp 18 listopada 2010].
  6. n7w: Madrid 2004 (ang.). [dostęp 8 lipca 2007].
  7. Press Release No. 2007-66: UNESCO confirms that it is not involved in the “New 7 wonders of the world” campaign (ang.). UNESCOPRESS, 6 lipca 2007. [dostęp 8 lipca 2007].
  8. PAP, PU: Wybrano nowe siedem cudów świata. Onet.pl, 8 lipca 2007. [dostęp 8 lipca 2007].
  9. n7w: NOWC Terms and Conditions (ang.). [dostęp 8 lipca 2007].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Nowe siedem cudów świata" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy