Nowy karakter polski


Nowy karakter polski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Nowy karakter polski – książka wydana przez Jana Januszowskiego1594 roku w Oficynie ŁazarzowejKrakowie. Zawierała trzy traktaty o ortografii polskiej autorstwa: Łukasza Górnickiego, Jana Kochanowskiego i samego Januszowskiego. Do złożenia tekstów wydawca użył zaprojektowane przez niego jedne z pierwszych polskich krojów pisma: „karakter prosty” i „karakter ukośny”[1].

Krój czcionki był pierwszą propozycją stworzenia pisma drukowanego specjalnie dla języka polskiego, którego pisownia w tamtych czasach przechodziła dopiero fazę ujednolicenia. Spotkał się on jednak z krytyką i nie stał się pismem narodowym[1]. Czcionka była inspirowana odręcznym pismem autora[2], posiada ligatury.

Przed Januszowskim pionierami polskiego liternictwa w druku byli Florian Ungler i Hieronim Wietor.

Krój został także zwektoryzowany do postaci fontu przez Artura Frankowskiego w 1995 roku i nosił nazwę FA Karakter[3]. Później Paweł Osial zdygitalizował go na własne potrzeby wydawnicze, a następnie zrobiła to Anna Wieluńska[4] i udostępniła font (częściowo komercyjnie) pod nazwą Lazarus.

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Uniwersytet Jagielloński: XVI-wieczna książka — polska typografia.
  2. Litery nie są niewinne, wywiad z Agatą Szydłowską* i Marianem Misiakiem
  3. próbka FA Karakter w archiwum Internetu (pierwotnie na stronie Artura Frankowskiego).
  4. Anna Wieluńska. http://www.cobrpp.com.pl/actapoligraphica/uploads/pdf/AP2018_2_Wieluńska.pdf Digitalizacja karakteru ukośnego Jana Januszowskiego – studium procesu. „Acta Poligraphica”. 12, s. 31–50, 2018. ISSN 2299-998. [dostęp 2019-03-05]. 

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Nowy karakter polski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy