Ołeksandr Barwinski


Ołeksandr Barwinski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ołeksandr Barwinski, Aleksander Barwiński (ukr. Олександр Барвінський[a], ur. 6 czerwca 1847 w Szlachcińcach, zm. 25 grudnia 1926 we Lwowie) – ukraiński polityk, pedagog, historyk, działacz społeczny, tłumacz sądowy. Poseł do Sejmu Krajowego Galicji i Reichsratu, także członek Izby Panów (w 1917). Przewodniczący Towarzystwa Naukowego im. Szewczenki (1892-1897). Działacz Towarzystwa "Proswita", członek Towarzystwa Historycznego we Lwowie[1].

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Urodził się w rodzinie księdza greckokatolickiego Hryhorija Barwinskiego, herbu Jastrzębiec[2] oraz jego żony Dominiki, córki księdza greckokatolickiego Dmytra Biłynskiego[3].

Od 1868 pracował lako nauczyciel w c. k. gimnazjach w Brzeżanach i Tarnopolu, od 1888 był profesorem państwowego seminarium nauczycielskiego we Lwowie.

Tłumacz sądowy z języka rosyjskiego przy c. k. Sądzie Obwodowym w Tarnopolu (m.in. w latach 1884[4], 1888[5]).

W latach 1891-1907 poseł do parlamentu austriackiego (w 1901 został wybrany w IV kurii (gmin wiejskich) w okręgu wyborczym Brody[6]), w latach 1893-1904 poseł do Sejmu Krajowego Galicji. W latach 1893-1918 członek Rady Szkolnej Krajowej.

Był posłem Ukraińskiej Rady Narodowej ZURL jako członek austriackiej Izby Panów.

W lipcu 1909 uczestniczył w pogrzebie Kazimierza Badeniego w Busku, przemawiając po rusku, chwaląc i wyliczając zasługi zmarłego dla rozwoju kulturalnego i ekonomicznego ruskiego narodu w Galicji[7].

Pochowany na cmentarzu Łyczakowskim.

Uwagi | edytuj kod

  1. W swoich publikacjach występuje jako Олександер Барвіньский (Ołeksander Barwiński), natomiast na grobowcu rodzinnym zapisany został jako Александер Барвіньский (Ałeksander Barwiński)

Przypisy | edytuj kod

  1. Fryderyk Papée. Towarzystwo historyczne 1886-1900.Kwartalnik Historyczny”. R. LI, zeszyt 1–2. Lwów, 1937, s. 7.
  2. Західно-українська народна республіка. 1918-1923. Уряди. Постаті, Інститут українознавства ім. І. Крип'якевича; гол. ред. Ярослав Ісаєвич; упоряд.: Микола Литвин, Іван Патер, Ігор Соляр, Львів 2009.
  3. Ołeksandr Barwinski: Spomyny z moho żyttia. Nowy Jork – Kijów: Smoloskyp publishers, 2004, s. 42. (ukr.)
  4. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem na rok 1884. Lwów, 1884, s. 82.
  5. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem na rok 1888. Lwów, 1888, s. 82.
  6. Wybory z gmin wiejskich.Kurier Lwowski”. 246, s. 4, 6 września 1901.
  7. O. Barwinski Pogrzeb K. BadeniKurier Lwowski”. 321, s. 2, 13 lipca 1909.

Literatura | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Ołeksandr Barwinski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy