OCR-B


OCR-B w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania OCR-B

OCR-Bkrój pisma przeznaczony do automatycznej percepcji znaków literniczych (Optical Character Recognition – OCR), zaprojektowany przez szwajcarskiego typografa Adriana Frutigera przy współpracy z Nicole Delamarre i Andre Gürtlerem. Projekt na zlecenie firmy Monotype powstał w 1967. Pismo zostało włączone do zaleceń Międzynarodowej Organizacji Standaryzacyjnej ISO.

Organizacja GS1 zaleca stosowanie tego kroju do przedstawiania cyfr pod kodem kreskowym EAN-8 i EAN-13.

Autorzy kroju nie umieścili w nim polskich znaków diakrytycznych. W toku badań nad budową klasyfikatora czytnika polskiej wersji maszynopisowych znaków OCR-B trzeba było opracować ich nowe wersje. Tę pracę wykonały w Ośrodku Pism Drukarskich Elżbieta Krużyńska i Helena Nowak. Projekty zaakceptowano w Instytucie Organizacji i Kierowania PAN.

Zobacz też | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

  • Tibor Szántó, Pismo i styl, Zakład Narodowy im. Ossolińskich 1986 r., ISBN 83-04-2323-7
Na podstawie artykułu: "OCR-B" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy