Objaw Courvoisiera


Objaw Courvoisiera w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Objaw Courvoisiera, zespół Courvoisiera – objaw kliniczny charakterystyczny dla zaawansowanego nowotworu okolicy trzustkowo-dwunastniczej (zazwyczaj rak głowy trzustki lub dróg żółciowych, a także dwunastnicy i brodawki Vatera), związany z zamknięciem dróg żółciowych przez naciekający lub uciskający guz. Charakteryzuje się występowaniem znacznie powiększonego, wyczuwalnego przez powłoki brzuszne i niebolesnego pęcherzyka żółciowego[1].

Współistnienie dostępnego palpacyjnie pęcherzyka oraz żółtaczki nie występuje w kamicy pęcherzyka żółciowego, co pozwala wstępnie zróżnicować te dwie przypadłości. Tworzące się w pęcherzyku kamienie mogą co prawda spowodować jego powiększenie, jednak żółtaczka pojawia się dopiero wtedy, gdy dostaną się one do przewodu żółciowego wspólnego, a to następuje w późniejszym etapie choroby, w którym to pęcherzyk posiada pogrubiałe ściany, ze względu na przebyte zapalenia, jest obkurczony i nie rozciąga się pod wpływem zwiększonego ciśnienia żółci[2].

Nazwa objawu honoruje jego odkrywcę, szwajcarskiego chirurga Ludwiga Georga Courvoisiera[3].

Przypisy | edytuj kod

  1. LeBlond R, deGowin R. deGowin's Diagnostic Examination, 9ed s. 518 McGraw-Hill 2009. ​ISBN 978-0-07-164118-0
  2. Witold Orłowski Zarys ogólnej diagnostyki lekarskiej PZWL, Warszawa 1994 ​ISBN 83-200-1836-6
  3. Courvoisier and Terrier law w bazie Who Named It (ang.)

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

Na podstawie artykułu: "Objaw Courvoisiera" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy