Oblężenie Olsztyna


Na mapach: 50°44′58,790″N 19°16′26,868″E/50,749664 19,274130

Oblężenie Olsztyna w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Oblężenie Olsztyna – oblężenie zamku w mieście Olsztyn w Małopolsce przez wojska habsburskie w grudniu 1587 r., zakończone porażką oblegających.

Po nieudanej próbie zdobycia Krakowa Maksymilian Habsburg odstąpił od miasta, ruszył na północ i w połowie grudnia 1587 r. stanął pod murami zamku w Olsztynie, bronionego przez 80 żołnierzy pod dowództwem starosty olsztyńskiego Kaspra Karlińskiego[1] oraz miejscową szlachtę. Jego siły liczyły ok. 4 tysięcy żołnierzy, ponadto towarzyszyli mu polscy zwolennicy. Kolejne szturmy zostały odparte, ostatecznie atakujący odstąpili od twierdzy[1]. Według legendy Stanisław Stadnicki najechał dobra Karlińskiego i porwał jego syna, by ten posłużył za żywą tarczę. Karliński miał jednak odrzucić propozycję poddania się i jako pierwszy zaczął strzelać do atakujących, zabijając także swojego syna[2].

W trakcie oblężenia zamek doznał uszkodzeń, których skutki z niewielkim powodzeniem usuwał kolejny starosta olsztyński, Joachim Ocieski[3].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b -= ZAMEK KRÓLEWSKI w OLSZTYNIE k/Częstochowy =-, www.zamekolsztyn.pl [dostęp 2017-07-26]  (pol.).
  2. Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie, www.muzeumwp.pl [dostęp 2017-07-26] .
  3. Kasper Karliński – olsztyński „Rzymianin”, www.wilanow-palac.pl [dostęp 2017-07-26]  (ang.).
Na podstawie artykułu: "Oblężenie Olsztyna" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy