Obniżenie Gorlickie


Obniżenie Gorlickie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Obniżenie Gorlickie (513.66) - mały mezoregion geograficzny w południowo-wschodniej Polsce.

Śródgórska, erozyjno-denudacyjna kotlina, w południowo-wschodniej części Pogórza Środkowobeskidzkiego, w tektonicznym obniżeniu (centralna depresja karpacka), między Pogórzem Jasielskim i Beskidem Niskim na południu a Pogórzem Ciężkowickim na północy, na wschodzie przechodzi w Kotlinę Jasielsko-Krośnieńską, tworząc wraz z nią tzw. Doły Jasielsko-Sanockie. Łączna powierzchnia regionu wynosi 225 km².

Rozciąga się wzdłuż doliny rzeki Ropy. Ma długość ok. 40 km i szerokość do 20 km. Zbudowana jest głównie z mało odpornych na erozję trzeciorzędowych piaskowców i łupków krośnieńskich, pokrytych madami i żwirami rzecznymi.

W budowie Obniżenia Gorlickiego wyodrębniają się dwie części:

  • Kotlina Łużnej równina, niemal nie rozcięta erozyjnie ( wysokość do 350 m )
  • Kotlina Libuszy z wyraźnym poziomem tarasowym (wysokość względna 15–20 m)

Region rolniczo-przemysłowy. Stanowi zachodni skraj Krośnieńsko-Jasielskiego Zagłębia Naftowego. Głównym miastem są Gorlice.

Na podstawie artykułu: "Obniżenie Gorlickie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy