Oboźny koronny (urząd dworski)


Oboźny koronny (urząd dworski) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Oboźny koronny[1] łac. praefectus curruum – urząd dworski (dygnitarski) I Rzeczypospolitej. Miał pieczę nad powozami i wozami królewskimi, był przełożonym kołodziejów i stelmachów i innych rzemieślników stajennych, pracujących na potrzeby wozowni.

Przypisy | edytuj kod

  1. niekiedy mylnie nazywany woźniczym

Bibliografia | edytuj kod

  • Krzysztof Chłapowski: O urzędzie oboźnego w XVI i pierwszej połowie XVII w. [W:] Władza i społeczeństwo w XVI i XVII w. Prace ofiarowane Antoniemu Mączakowi w sześćdziesiątą rocznicę urodzin. Warszawa, 1989, s. 146-147.
  • Zbigniew Góralski: Urzędy i godności w dawnej Polsce. Warszawa, 1998, s. 148.
Na podstawie artykułu: "Oboźny koronny (urząd dworski)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy