Odbiorca (komunikacja językowa)


Odbiorca w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Odbiorca (komunikacja językowa)) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Odbiorcaosoba lub grupa osób, do których dociera przekaz artystyczny, intelektualny lub informacyjny[1][2]. W językoznawstwie jest to zamierzony bezpośredni adresat lub adresaci wypowiedzi autora (nadawcy). Do odbiorcy odnoszą się morfemy drugiej osoby gramatycznej. W procesie komunikacji odbiorca pełni rolę uczestnika[1][2][3]. Odbiorcą jest również osoba upoważniona do odbioru czegoś[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Słownik języka polskiego PWN: odbiorca
  2. a b Encyklopedia Zarządzania: odbiorca informacji.
  3. Maria Zając, Zakład Historii Języka Polskiego, Instytut Języka Polskiego im. I. Bajerowej, Uniwersytet Śląski w Katowicach „Relacje nadawczo-odbiorcze w dawnych językoznawczych tekstach naukowych”, 2018 (PDF)
Na podstawie artykułu: "Odbiorca (komunikacja językowa)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy