Odmiedzacz


Odmiedzacz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Odmiedzacz – dodatkowy element ładunku miotającego[1].

Występuje w postaci kawałka drutu lub taśmy cynowej, ołowianej lub ze stopu ołowiu z cyną, albo ołowiu z cynkiem. Jego zadaniem jest ułatwienie usunięcia śladów miedzi z przewodu lufy pozostawionych przez pierścienie wiodące, dlatego wkładany jest do łuski naboju artyleryjskiego[1]. Z miedzią tworzy niskotopliwy stop i dlatego jest łatwy do usunięcia przez strumień gazów prochowych. Jego masa stanowi 1% masy ładunku miotającego[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Ciepliński i Woźniak 1994 ↓, s. 163.

Bibliografia | edytuj kod

  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo „WIS”, 1994, s. 163. ISBN 83-86028-01-7.
Na podstawie artykułu: "Odmiedzacz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy