Ojciec (ksiądz)


Ojciec (ksiądz) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ojciec – w Polsce zwyczajowa forma tytularna stosowana wobec zakonników posiadających święcenia kapłańskie, natomiast w pozostałych krajach (zwłaszcza w anglosaskich) wobec wszystkich prezbiterów.

Początkowo tytuł ojca używany był jedynie wewnątrz zakonów dla wyróżnienia ich członków, mających święcenia. Do XIX wieku w kontaktach zewnętrznych prezbiterów będących członkami zakonów tytułowano jednak ksiądz. (→ Ksiądz Robak)

Obecnie ojcami tytułowani bywają również nie tylko członkowie zakonów, ale również innych instytutów życia konsekrowanego.

Zobacz też | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

  • ABC chrześcijanina. Mały słownik, Sylwester Zalewski (red.), Warszawa 1999. ​ISBN 83-85762-95-7
Na podstawie artykułu: "Ojciec (ksiądz)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy