Oleg Kononow


Oleg Kononow w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Oleg Gieorgijewicz Kononow (ros. Олег Георгиевич Кононов, biał. Алег Георгіевіч Конанаў, Aleh Hieorhijewicz Konanau; ur. 23 marca 1966 w Kursku) – rosyjski piłkarz występujący na pozycji obrońcy lub pomocnika, trener piłkarski.

Spis treści

Kariera klubowa | edytuj kod

W 1984 roku, w trakcie odbywania służby wojskowej w mieście Lida, zgłosił się na testy do Iskry Smoleńsk i został umieszczony w zespole rezerw[1]. W 1986 roku przeszedł do Dniapro Mohylew (Druga Liga ZSRR)[1]. Występował też w zespołach Zoria Woroszyłowgrad, KIM Witebsk[2]. W sezonie 1992/93 bronił barw niemieckiego półzawodowego zespołu SGV Freiberg. Potem powrócił do Witebska, gdzie grał w klubach Lakamatyu i Dźwina[2]. Podczas przerwy zimowej sezonu 1994/95 podpisał kontrakt z Ruchem Chorzów, stając się pierwszym obcokrajowcem w historii klubu[1][2]. Po spadku Ruchu z I ligi powrócił do ojczyzny, gdzie został piłkarzem Naftana Nowopołock[2]. Ostatnim jego klubem była Tarpieda Mińsk, w której zakończył karierę piłkarską w 1999 roku[2].

Kariera trenerska | edytuj kod

W początkach kariery trenerskiej pracował jako asystent Anatola Jurewicza w Tarpiedzie Mińsk, Lakamatyu Mińsk oraz Metałurhu Zaporoże. W latach 2005–2008 kierował akademią piłkarską Sheriffa Tyraspol oraz pracował w sztabie szkoleniowym zespołu seniorów. W 2008 roku zatrudniony jako trener Karpat Lwów[3]. 18 października 2011 z powodu nieudanego startu drużyny w mistrzostwach jego kontrakt rozwiązano[3]. 20 stycznia 2012 objął stanowisko dyrektora generalnego w FK Sewastopol[4]. 12 czerwca 2012 objął stanowisko głównego trenera FK Sewastopol[5]. 11 sierpnia 2013 odszedł do FK Krasnodar[6], z którym dotarł do finału Pucharu Rosji 2013/14 i 1/16 finału Ligi Europy 2015/16[2]. W 2017 roku trenował Achmat Grozny, a w 2018 roku Arsienał Tuła. 12 listopada 2018 rozwiązał umowę z Arsienałem i podpisał kontrakt ze Spartakiem Moskwa[7][8], którym kierował do 29 września 2019[9]. 5 lutego 2020 objął Riga FC[10].

Życie prywatne | edytuj kod

Jest absolwentem Smoleńskiego Instytutu Wychowania Fizycznego[1]. W drugiej połowie lat 90. uzyskał obywatelstwo Białorusi[1].

Sukcesy | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e Олег Кононов (ros.). 24smi.org. [dostęp 2020-07-04].
  2. a b c d e f Pierwszy „Niebieski” straniero kończy 50 lat! (pol.). ruchchorzow.com.pl. [dostęp 2020-07-04].
  3. a b Офіційно. Олег Кононов залишає "Карпати" (ukr.). ua-football.com. [dostęp 2020-07-04].
  4. Официально: Олег Кононов - генеральный директор ФК "Севастополь" (ros.). football24.ua. [dostęp 2020-07-04].
  5. Олег Кононов назначен главным тренером ФК "Севастополь" (ros.). ua-football.com. [dostęp 2020-07-04].
  6. "Краснодар" объявил о подписании контракта с Кононовым (ros.). ua-football.com. [dostęp 2020-07-04].
  7. a b Алег Конанаў стаў галоўным трэнерам маскоўскага "Спартака (biał.). euroradio.fm. [dostęp 2020-07-04].
  8. Олег Кононов — главный тренер «Спартака» (ros.). spartak.com. [dostęp 2020-07-04].
  9. Олег Кононов покидает «Спартак» (ros.). spartak.com. [dostęp 2020-07-04].
  10. Олег Кононов возглавил Ригу (ros.). ua-football.com. [dostęp 2020-07-04].

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Oleg Kononow" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy