Oliver Smithies


Oliver Smithies w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Oliver Smithies (ur. 23 czerwca 1925 w Halifaksie, West Yorkshire, zm. 10 stycznia 2017 w Chapel Hill[1]) – amerykańsk genetyk angielskiego pochodzenia, pracujący na Uniwersytecie Karoliny Północnej w Chapel Hill.

Smithies studiował fizjologię, a potem na drugim fakultecie z chemii. Następne tytuły naukowe z biochemii uzyskał w Balliol College na Uniwersytecie Oksfordzkim.

W latach 1953–1960 pracował w Connaught Medical Research Laboratory na Uniwersytecie Torontońskim z powodu trudności wizowych, zanim objął stanowisko, jak poprzednio planował, profesora genetyki lekarskiej na Uniwersytecie Wisconsin w Madison, gdzie pracował w latach 1960–1988.

Smithies w 2010

Od 1988 Smithies był profesorem patologii i analityki medycznej na Uniwersytecie Karoliny Północnej w Chapel Hill.

Był także zatrudniony w Institute for Genome Sciences and Policy na Uniwersytecie Duke’a.

W 2007, wspólnie z Martine Evansem i Mario Capecchi, uhonorowany został Nagrodą Nobla w dziedzinie fizjologii i medycyny za „odkrycie zasad użycia zarodkowych komórek macierzystych do modyfikacji genetycznych myszy”[2][3].

Przypisy | edytuj kod

  1. Denise Gellene: Oliver Smithies, Tinkerer Who Transformed Genetics and Won a Nobel, Dies at 91 (ang.). nytimes.com, 2017-01-11. [dostęp 2017-01-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-01-12)].
  2. The Nobel Prize in Physiology or Medicine 2007 (ang.). nobelprize.org. [dostęp 2017-01-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-11-15)].
  3. Wojciech Moskal: Nobel za nokaut myszy. wyborcza.pl, 2007-10-07. [dostęp 2017-01-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-05-04)].


Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Oliver Smithies" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy