Om (jednostka)


Om (jednostka) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Om (Ω) – jednostka rezystancji w układzie SI (jednostka pochodna układu SI). Nazwa om pochodzi od nazwiska niemieckiego fizyka Georga Ohma.

Definicja | edytuj kod

1 om to opór elektryczny istniejący pomiędzy dwoma punktami przewodu, gdy niezmienna różnica potencjałów jednego wolta (1 V) działająca między tymi dwoma punktami wywołuje w tym przewodzie prąd o natężeniu jednego ampera (1 A). Ponadto przewód ten nie jest źródłem siły elektromotorycznej[1], czyli[2]:

1   Ω = 1   V 1   A = 1   k g 1   m 2 1   s 3 1   A 2 . {\displaystyle \mathrm {1\ \Omega ={\frac {1\ V}{1\ A}}={\frac {1\ kg\cdot 1\ m^{2}}{1\ s^{3}\cdot 1\ A^{2}}}.} }

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Podstawy Elektrotechniki. W: Praca zbiorowa pod kierunkiem prof. dr inż. Bolesława Konarskiego: Poradnik inżyniera elektryka. Wyd. II. Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 1968, s. 232.
  2. Załącznik nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 5 czerwca 2020 r. w sprawie legalnych jednostek miar (Dz.U. z 2020 r. poz. 1024).
Na podstawie artykułu: "Om (jednostka)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy