Omar Ibn Abi Rabi'a


Omar Ibn Abi Rabi'a w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Omar Ibn Abi Rabi'a, właściwie Umar Ibn Abi Rabi'a (ur. w 644 r. w Mekce, zm. w 719 r. tamże) – poeta arabski, jeden z największych liryków klasycznej literatury arabskiej, "beduiński" piewca gorącej i beznadziejnej miłości; pierwszy przedstawiciel (wraz z Dżamilem) ghazalu (liryki miłosnej). Jego utwory są cennym źródłem poznania społecznej pozycji kobiet arabskich.

Bibliografia | edytuj kod

  • YvesY. Thoraval YvesY., Słownik cywilizacji muzułmańskiej, PawełP. Latko (tłum.), Katowice: „Książnica”, 2002, s. 255, ISBN 83-7132-413-8, OCLC 68639544 .
  • Wielka encyklopedia PWN, t. 28, Warszawa 2005, s. 286.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Omar Ibn Abi Rabi'a" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy