One Night Stand


WWE One Night Stand w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z One Night Stand) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

One Night Stand – zakończony cykl gal profesjonalnego wrestlingu produkowanych co czerwiec w latach 2005-2008 przez World Wrestling Entertainment i nadawanych na żywo w systemie pay-per-view. Nazwa gali odnosi się do jego oryginalnego formatu, będąc powrotem na jedną noc dla federacji Extreme Championship Wrestling (ECW). Cykl został ogłoszony w 2005, kiedy to wydanym przez WWE DVD o nazwie „The Rise and Fall of ECW” Paul Heyman, Rob Van Dam i Tommy Dreamer dyskutowali i asystowali przy zatwierdzeniu konceptu przez szefów WWE[1][2][3][4]. Dwie pierwsze gale odbyły się pod akronimem ECW, ale były zorganizowane przez WWE. Kiedy w 2006 utworzono brand ECW, One Night Stand stało się od przyszłego roku galą wszystkich trzech brandów[5] (Raw, SmackDown i ECW). Ostatnia gala została zorganizowana w 2008 i później zmieniona na Extreme Rules w 2009. Event z owego roku jest uznawany jako bezpośrednia kontynuacja One Night Stand, lecz gala z 2010 była promowana już jako oddzielny cykl ze swoją chronologią, oficjalnie anulując One Night Stand[6].

Spis treści

Lista gal | edytuj kod

Wyniki gal | edytuj kod

2005 | edytuj kod

ECW One Night Stand (2005) – gala wrestlingu wyprodukowana przez federację World Wrestling Entertainment (WWE) dla zawodników związanych w przeszłości z federacją Extreme Championship Wrestling (ECW). Odbyła się 12 czerwca 2005 w Hammerstein Ballroom w Nowym Jorku. Emisja była przeprowadzana na żywo w systemie pay-per-view. Była to pierwsza gala w chronologii cyklu One Night Stand.

Podczas gali odbyło się siedem walk. Walką wieczoru był tag team match, w którym The Dudley Boyz (Bubba Ray Dudley i D-Von Dudley) pokonali Tommy'ego Dreamera i The Sandmana. Oprócz tego Chris Benoit pokonał Eddiego Guerrero poprzez submission.

2006 | edytuj kod

ECW One Night Stand (2006) – gala wrestlingu wyprodukowana przez federację World Wrestling Entertainment (WWE) dla zawodników związanych w przeszłości z federacją Extreme Championship Wrestling (ECW). Odbyła się 11 czerwca 2006 w Hammerstein Ballroom w Nowym Jorku. Emisja była przeprowadzana na żywo w systemie pay-per-view. Była to druga gala w chronologii cyklu One Night Stand.

Podczas gali odbyło się siedem walk. Walką wieczoru był Extreme Rules match o WWE Championship, gdzie posiadacz kontraktu Money in the Bank Rob Van Dam wykorzystał go i dzięki niemu zawalczył z mistrzem Johnem Ceną. Van Dam pokonał Cenę i zdobył mistrzostwo. Oprócz tego pojedynek pomiędzy Rey'em Mysterio i Sabu o World Heavyweight Championship w Extreme Rules matchu zakończył się bez rezultatu.

2007 | edytuj kod

One Night Stand (2007) – gala wrestlingu wyprodukowana przez federację World Wrestling Entertainment (WWE). Odbyła się 3 czerwca 2007 w Jacksonville Veterans Memorial Arena w Jacksonville na Florydzie. Emisja była przeprowadzana na żywo w systemie pay-per-view. Była to trzecia gala w chronologii cyklu One Night Stand.

Podczas gali odbyło się dziewięć walk, w tym jedna nietransmitowana w telewizji. Walką wieczoru był Falls Count Anywhere match o WWE Championship, w którym John Cena obronił mistrzostwo pokonując The Great Khali'ego. Oprócz tego Edge skutecznie obronił World Heavyweight Championship pokonując Batistę w Steel Cage matchu, zaś Bobby Lashley odzyskał ECW World Championship od Mr. McMahona pokonując go w walce typu Street Fight.

2008 | edytuj kod

One Night Stand (2008) – gala wrestlingu wyprodukowana przez federację World Wrestling Entertainment (WWE). Odbyła się 1 czerwca 2008 w San Diego Sports Arena w San Diego w Kalifornii. Emisja była przeprowadzana na żywo w systemie pay-per-view. Była to czwarta i ostatnia gala w chronologii cyklu One Night Stand.

Podczas gali odbyło się osiem walk, w tym jedna nietransmitowana w telewizji. W Tables, Ladders and Chairs matchu będącym walką wieczoru, Edge pokonał The Undertakera i zdobył zawieszony World Heavyweight Championship. Ponadto tego Triple H obronił WWE Championship pokonując Randy'ego Ortona w Last Man Standing matchu.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Ryan Allen: Tommy Dreamer put in charge of ECW "One Night Stand" Pay Per View. WrestleView, 2005-02-24. [dostęp 2007-09-18].
  2. Ryan Allen: Dreamer contacts 2 more former ECW stars for One Night Stand PPV.... WrestleView, 2005-02-25. [dostęp 2007-09-18].
  3. Adam Martin: ECW event rivalry note, WWE contacts TNA about talent + Joey Styles. WrestleView, 2005-03-07. [dostęp 2007-09-18].
  4. Adam Martin: Update on Brock Lesnar & WWE lawsuit, Paul Heyman/ECW PPV, more. WrestleView, 2005-03-07. [dostęp 2007-09-18].
  5. WWE Launches ECW As Third Brand. 2006-05-25. [dostęp 2016-04-27].
  6. WWE Extreme Rules History. World Wrestling Entertainment, 2009. [dostęp 2010-04-25].
  7. Kara Medalis: Bodies. World Wrestling Entertainment, November 27, 2006. [dostęp September 12, 2007].
  8. Kara Medalis: Bodies. World Wrestling Entertainment, 2006-11-27. [dostęp 2007-09-21].
  9. Kara Medalis: Puddle of Mudd rocks One Night Stand. WWE, 2007-06-06. [dostęp 2007-10-09].
  10. Official One Night Stand website. WWE. [dostęp 2008-05-25].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "One Night Stand" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy