Onny Parun


Onny Parun w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Onny Parun (ur. 15 kwietnia 1947 w Wellington) – nowozelandzki tenisista, zwycięzca French Open 1974 w grze podwójnej, reprezentant w Pucharze Davisa.

Pochodził z rodziny o korzeniach jugosłowiańskich i australijskich.

Spis treści

Kariera tenisowa | edytuj kod

Jako zawodowy tenisista występował w latach 1969–1982.

W grze pojedynczej wygrał 5 turniejów rangi ATP World Tour oraz awansował do 6 finałów, w tym finału Australian Open 1973. Pojedynek o tytuł przegrał z Johnem Newcombe.

W grze podwójnej triumfował w dwóch imprezach ATP World Tour, a także uczestniczył w 5 finałach. W parze z Dickiem Crealym, wygrał French Open 1974.

W latach 1967–1982 Parun reprezentował Nową Zelandię w Pucharze Davisa. Do niego należy rekord największej liczby zwycięstw w reprezentacji Nowej Zelandii (30), największej liczby zwycięstw w grze pojedynczej (23), największej liczby rozegranych spotkań międzypaństwowych (25) oraz najdłuższej kariery reprezentacyjnej (15 lat). Oprócz 30 zwycięstw poniósł również 32 porażki.

W rankingu gry pojedynczej Parun najwyżej był na 19. miejscu (5 marca 1975).

Parun był wielokrotnym mistrzem Nowej Zelandii (1970, 1971, 1972, 1974), a w 1990 roku został wpisany do galerii sławy sportu nowozelandzkiego[1].

Finały w turniejach wielkoszlemowych | edytuj kod

Gra pojedyncza (0–1) | edytuj kod

Gra podwójna (1–0) | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Onny Parun, „New Zealand Sports Hall of Fame” [dostęp 2018-04-17] .

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Onny Parun" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy